# Imperativo La bloki dil *Kompleta Gramatiko Detaloza* (L. de Beaufront, 1925) qui traktas ica temo, quale li esas imprimita. La texto esas dil libro; la selekto dil termini serchata esas laboro dil sito. Termini serchata : `imperativ` — 10 bloki. Transskribita de https://ido.help/gramatiko/ --- ## [KONJUGO-SISTEMO DI IDO](../chapitri/konjugo-sistemo-di-ido.md) — bloko 35 (sen numero en la libro) E la dezinenco **-ez** dil imperativo? Unesme ni questionos, kad ol esas naturala od artificala? Me opinionas, ke la Franca linguo sate pruvas lua « naturaleso » per omna duesma personi plurala di sua verbo, ed aparte di sua imperativo. Ica fakto, pro ke nulo plu bona existis, igis me propozar ol vice **-u** di Esperanto (markizanta anke pronomi : *kiu, chiu*, e. c.) e qua, se me ne eroras, posedas kom apogo nur imperativo Hebrea, nekonocata da preske omni. Remarkez ke **-ez** reale apartenas al sistemo *-as, -is, -os, -us* (per la substituco di la febla *z* a la forta *s*). Se me ne propozis *-es*, la kauzo esas, ke *venez, rakontez, dormez, preparez,* *pensez, pardonez, donez, manjez*, e. c., e. c., esas quik komprenata da irgu qua savas kelkete la Franca, e certe plu facile e bone kam *venes, rakontes, dormes*, e. c. (1). ## [KONJUGO-SISTEMO DI IDO](../chapitri/konjugo-sistemo-di-ido.md) — bloko 36 (sen numero en la libro) > (1) L'imperativo (o plu bone *volitivo*) *tale formacata* *(ven-ez)* semblas a ni nek min ciencala (nam on sempre alegas la cienco) nek min naturala, nek min klara kam le *venidum* o *ples venir* di altra sistemi, ## [KONJUGO-SISTEMO DI IDO](../chapitri/konjugo-sistemo-di-ido.md) — bloko 37 (sen numero en la libro) Irge quon opinionas kontrediceri, fakto esas nekontestebla : la Franca linguo pruvas, ke **-ez**, por l'imperativo, esas vere verbal finalo naturala. Pri la sono, le *venez a ni, rakontez* *ankore*, e. c., esas la preske kompleta riprodukturo di F. *venez* *à nous, racontez encore.* ## [KONJUGO-SISTEMO DI IDO](../chapitri/konjugo-sistemo-di-ido.md) — bloko 44 (sen numero en la libro) Ma on objecionas, ke li esas prezenta en la lingui supere mencionita. Me agnoskas lo; ma li restas adminime infinitivi, en Ido; e ke *i* simbolizas en li la pasinto, quale en la tota konjugo, certe ne povas jenar la adepto, nek supercharjar lua memorado. Kad esus por lu plu facila memorar, ke *du* simbolizas la pasinto, *pos* la futuro, *fe* l'imperfekto, *vell* la kondicionalo, *dum* (pos-pozita) l'imperativo, quale en altra sistemi plu o min laborita? Kad vere Ido ne darfas, kun adminime yuro tam granda e cienco egala, donar ica principo : en *omna* dezinenco verbala, **a** simbolizas la prezento, **i** la pasinto, **o** la futuro? Kad ol esas per to min simpla o min koheranta kam altri? ## § 131 — [TEMPI E MODI](../chapitri/tempi-e-modi.md) Ta regulo suficas por determinar la kazi en qui on devas uzar l'imperativo o la kondicionalo en la propozicioni subordinita. Partikulare, l'imperativo (o plu juste *volitivo*) indikas sempre intenco o deziro, e la kondicionalo sempre supozas kondiciono explicita od implicita (ula *se*...). *La linguo ne* *havas subjuntivo* (7). ## § 41 — [VERBO](../chapitri/verbo.md) **-ez** por l'imperativo prezenta : ni **am-ez** (1). > (1) L'*imperativo* (o, plu juste, *volitivo*) **-ez** atingas quik lekte irgu qua savas kelke la Franca : *venez, dormez*, e. c., kontre ke **-es** atingus nulu : *venes, dormes.* Ma, se ulu ne povas pronuncar facile *-ez* finala, lu pronuncez ol quale *-es*, sen hezito. La avantajo di **-ez** ne perdesos, same kam la avantajo di *j* ne perdesas, se uli pronuncas ol quale *dj*, segun explicita permiso di nia gramatiko. — Esperantisti blamis **-ez** por la volitivo, obliviante ke **-u** dil sama modo en lia linguo komprenesas da nulu : *venu, dormu*, e ritrovesas en *iu, tiu,* *chiu, neniu* (mem en *chu, morgau, kontrau, lau, antau* e. c.) quo forsan ne esas kolmo di logiko. La distingo dil personi esas indikata dal personal pronomi o dal substantivo subjekta. Ma ye la duesma persono singulara o plurala dil imperativo, on darfas tacar la subjekto : **amez**, vice *vu* o *vi* amez. ## § 50 — [VERBO](../chapitri/verbo.md) **a, i, o, u** por *prezento, pasinto, futuro, kondicionalo* e sequata da **s** en la personal modi (**-as, -is, -os, -us**), da **r** en l'infinitivi (**-ar, -ir, -or**), dal grupo **-nt** en la participi aktiva (**-ant, -int, -ont**), da **t** en la participi pasiva (**-at, -it, -ot**), plus **-ez** por l'imperativo (o voltivo).