{"k":{"t01-apar-0":"EKSPLIKA LIBRETO DE la helpaj tabeloj Delmas ❦ UNUA SERIO ","t01-apar-1":"TABELO No 1 La lernejo, la liceo, la klasĉambro. ","t01-tit-1":"Ĝenerala priskribo.","t01-01-1":"1. — Ĉi tiu tabelo prezentas klasĉambron en liceo. En tiu klasĉambro estas ok tabloj  kaj ok benkoj . Sur ĉiu benko sidas tri lernantoj. La instruisto  sidas sur seĝo  en sia katedro .","t01-02-1":"2. — Maldekstre de la katedro troviĝas vitrita ŝranko . Dekstre estas la nigra tabulo  kun la viŝilo  kaj la kreto .","t01-02-2":"Super la katedro pendas muraj tabeloj (, , ) kaj mapo .","t01-03-1":"3. — Ne ĉiuj lernantoj sidas en sia loko . Johano  staras ĉe la tabulo, li tenas la viŝilon kaj forviŝas la geometriajn figurojn.","t01-03-2":"Petro estas proksime de la katedro, li kolektas la skribotaskojn  kaj alportas ilin al la instruisto.","t01-04-1":"4. — Ĉi tiu instruisto estas la instruisto pri la vivantaj lingvoj. Li instruas al la lernantoj paroli, legi kaj skribi fremdajn lingvojn (la germanan, la anglan, la hispanan, la italan, la rusan aŭ la francan).","t01-05-1":"5. — La klasĉambro estas tre vasta kaj tre hela. En la fundo estas larĝa fenestro kun du klapfenestroj  kaj vitrita pordo por aerumi kaj lumigi ĝin.","t01-05-2":"Ĉi tiu klasĉambro ne estas malvarma. En la mezo estas por varmigi ĝin tre bona forno  kun sia tubo .","t01-05-3":"Ĉe la muro estas fiksitaj vesthokoj , de ili pendas la ĉapoj kaj la manteloj de la lernejanoj.","t01-tit-2":"La ludokorto","t01-06-1":"6. — La horloĝo  montras naŭ horojn kaj kvin minutojn.","t01-06-2":"La paŭzo  ĵus finiĝis kaj la leciono rekomenciĝas. La paŭzejo troviĝas en la korto . Ni vidas kelkajn lernantojn kiuj ludas. Submajstro  kontrolas ilin.","t01-07-1":"7. — En la korto ni krome vidas diversajn personojn, nome la inspektiston , la lernejestron (liceestron)  kaj la cenzoron .","t01-07-2":"La inspektisto inspektas la lernejojn, la liceestro direktas la liceon, la cenzoro kontrolas la studojn.","t01-07-3":"La kvara persono estas la pordisto . Li portas sub la brako registron por enskribi la forestantojn.","t01-08-1":"8. — En la fundo de la korto estas la gimnastikaj aparatoj  kaj la laborejo por la manlaboroj .","t01-08-2":"Dekstre de la tabelo ni ekvidas la klasĉambrojn pri muziko kaj desegno.","t01-tit-3":"Detala priskribo.","t01-tit-4":"La bonaj lernantoj.","t01-09-1":"9. — La lernantoj de la unua benko dekstre de la katedro estas Henriko , Stefano kaj Karlo.","t01-09-2":"Henriko estas tre atentema kaj laborema, li aŭskultas la instruiston. Sur sia tablo li havas kajeron , libron , vortaron  kaj plumujon . Lia libro havas multajn paĝojn, ĉiu ĉapitro enhavas plurajn paragrafojn kaj ĉiu linio multajn vortojn.","t01-09-4":"Lia najbaro Stefano  estas fervora. Li notas sur sia kajero la lecionon por la venonta fojo. Li havas belan skribmanieron. Lia libro estas fermita. Ni vidas nur la kovrilon . Apud li troviĝas lia cirkelo .","t01-09-5":"Karlo  tenas per la mano sian libron, li malfermas ĝin por relegi sian lecionon. Li havas, kiel ĉiu lernanto, inkujon  antaŭ si. Li estas obeema.","t01-10-1":"10. — Ĉe la apuda tablo estas Ludoviko, Antono kaj Paŭlo. Ludoviko recitas sian lecionon  kaj respondas al la demandoj de la instruisto. Antono  estas tre neatentema, eĉ kelkfoje la instruisto punas lin. Paŭlo  estas bona kamarado, afabla kaj komplezema. Li estas tre atentema.","t01-tit-5":"La malbonaj lernantoj.","t01-11-1":"11. — Malantaŭ Henriko troviĝas Georgo . Li ne estas malbona knabo, sed li estas babilema, neatentema kaj petolema. Lia frivoleco kaj malobeemo kaŭzas malordon dum la leciono kaj ofte li meritas severan averton. Lia krudkajero  estas malpura, li inkmakulas ĝin per sia plumo , pro tio li ĉiam uzas sian skrapgumon ; lia kajerujo  estas ŝirita, ĉar li estas tre neglektema. Kial li kunportas sian krajontenilon  en la klasĉambron de la vivantaj lingvoj?","t01-11-2":"Lia najbaro Edmundo  ne amas lin. Li estas vere iom maldiligenta, sed li estas silentema kaj trankvila. Li ne babilas; sed, anstataŭ aŭskulti, li preferas legi la rakontojn de sia legolibro.","t01-11-3":"La tria lernanto de ĉi tiu benko estas Ludoviko . Li estas diligenta. Li skribas sur blanka paperfolio. Antaŭ si li metis sian sorbpaperon .","t01-12-1":"12. — La lernantoj de la dua benko, maldekstre de la instruisto, estas tre junaj. La unua, la malgranda Emilio, ankoraŭ ne scias tre bone skribi, li kunportas sian ardezon , sian ardezan krajonon kaj sian spongon .","t01-12-2":"Apud li estas Aŭgusto kaj Bernardo . Ĉi tiu bone laboras, sed lia vestiteco estas tre neglektita.","t01-13-1":"13. — Malantaŭ ili troviĝas tri maldiligentuloj. Alberto ne lernas siajn lecionojn. Jakobo  dormas anstataŭ aŭskulti. Lia maldiligenteco kaŭzas al li riproĉojn kaj eĉ punojn. Fine Kristiano  estas tro neserioza. Li malbone kondutas kaj neniel penas por korekti sin.","t01-14-1":"14. — Liaj najbaroj, kontraste, estas bonkondutaj. Ernesto  ŝatas la ordon kaj la regulecon, li ĉiam uzas sian linialon  kaj sian krajonon . Li estas eksterulo.","t01-14-2":"Francisko  estas internulo, li estas vestita per uniformo, manĝas kaj kuŝas en la liceo. Li estas bona kamarado.","t01-14-3":"Maŭrico akrigas sian krajonon per sia tranĉileto , li estas tre zorgema.","t01-14-4":"Li kunportas ĉiujn siajn librojn, sian gramatikon , sian notlibreton , kaj eĉ skribkusenon . Lia lernosako  estas sur la planko malantaŭ li.","t01-14-5":"La du tabloj en la fundo de la klasĉambro estas okupataj de bonaj lernantoj .","t01-tit-6":"Desegno kaj muziko.","t01-15-1":"15. — En la desegnoĉambro estas graciaj modeloj pendigitaj ĉe la muro kaj lampo  kun ŝirmilo, suspendita ĉe la plafono. La instruisto  estas tre pacienca, li korektas la desegnaĵojn  de la lernantoj kaj instruas al ili desegni buston  laŭ la naturo.","t01-16-1":"16. — La muzikejo ŝajnas tre interesa. En ĝi oni lernas legi la muzikon, solfeĝi la gamnotojn  skribitajn sur la liniaro (do, re, mi, fa, sol, la, si = C. D. E. F. G. A. B.), koni la kleojn kaj kanti ĉarmajn melodiojn. Oni metas la muzikaĵojn sur la pupitron . Unu el la lernantoj ludas pianon  kaj la muzikinstruisto  taktas .","t01-17-1":"17. — Ni ekvidas angulon de la laborejo por manlaboroj , kie la knaboj rajtas lerni raboti la lignon kaj fajli la feron. Tio ne ekzistas en ĉiuj liceoj.","t01-tit-7":"La instruejo pri la sciencoj.","t01-18-1":"18. — La instruisto pri matematiko instruas al la lernantoj geometrion, aritmetikon, kalkulon kaj la metran sistemon. Ni vidas sur la tabelo la ĉefajn figurojn de la geometrio: cirklon , kvadraton , triangulon , linion .","t01-18-2":"Ni vidas ankaŭ kalkulon; ĝi estas nek adicio, nek subtraho, nek multipliko: ĝi estas divido .","t01-19-1":"19. — Sur la tabelo de la metra sistemo ni vidas: metron , pesilon kaj ĝiajn pezilojn, litron , dekalitron , decilitron kaj kubametron .","t01-19-2":"La lernantoj studas ankaŭ la naturajn sciencojn  — zoologion , botanikon , geologion — kaj la historion .","t01-19-3":"En la ŝranko estas la aparatoj de fiziko  kaj de ĥemio .","t01-19-4":"Sur la ŝranko estas: sfero , konuso kaj terglobo .","t01-19-5":"Super la tabeloj pendas mapo kiu montras la kvin partojn de la mondo: Eŭropon , Azion , Afrikon , Amerikon () kaj Oceanion , kaj la du grandajn oceanojn, la Pacifikan kaj la Atlantikan . ","t02-apar-1":"TABELO No 2 La homa korpo. — La paŭzo. — La ludoj.","t02-tit-0":"La korpo homa. (Simpla leciono pri naturscienco.)","t02-01-1":"1. — La ĉefaj partoj de la homa korpo estas: la kapo, la torso kaj la membroj.","t02-tit-1":"La kapo.","t02-02-1":"2. — La kapo enhavas du partojn: la kranion, kiu entenas la cerbon kaj kiun kovras la hararo, kaj la vizaĝon.","t02-03-1":"3. — Sur nia desegnaĵo ni vidas nek la kranion nek la cerbon; sed ni tre klare vidas la gravajn partojn de la vizaĝo.","t02-04-1":"4. — Jen unue la frunto, kiu montras potencan intelekton, pensadon ĉiam agantan. La tempioj estas tre liberaj. La okulo estas vigla kaj large malfermita. Densa brovo kaj longaj okulharoj ŝirmas ĝin.","t02-05-1":"5. — Jen krome la nazo kaj la naztruoj. La nazo servas al ni por flari kaj por spiri. Ĉiuflanke de la nazo estas la vangoj, pli malproksime la oreloj. La malsupro de la vizaĝo konsistas el la buŝo kaj la mentono.","t02-06-1":"6. — Ni ne tre bone vidas ilin, ĉar la lipbarbo kaj la vangbarbo kaŝas ilin de ni. Sed ni scias, ke la buŝo havas la du lipojn, la supran makzelon kaj la malsupran makzelon kun iliaj dentoj, kaj la langon. Per la buŝo ni parolas kaj manĝas. Per la lango ni gustumas la nutraĵojn.","t02-07-1":"7. — La okulo, la orelo, la nazo kaj la buŝo estas, same kiel la fingroj, la organoj de la kvin sensoj: la vidsenso, la aŭdsenso, la flarsenso, la gustsenso, la tuŝsenso.","t02-08-1":"8. — La kapo estas do unu el la plej interesaj partoj de la homa korpo.","t02-tit-2":"La torso.","t02-09-1":"9. — La kolo kunigas la kapon al la torso. Ĝi enhavas la gorĝon kaj la nukon.","t02-10-1":"10. — La torso ankaŭ enhavas multajn esencajn organojn. En la brusto estas la pulmoj, per kiuj ni spiras, kaj la koro kiu estas la centro de la vivo. Kiam la koro ĉesas bati, la vivanta estaĵo mortas.","t02-11-1":"11. — La ripoj tenas la bruston.","t02-12-1":"12. — La ceteraj partoj de la torso estas la flanko, la dorso, la ŝultroj kaj la abdomeno (ventro). Ni kuŝiĝas sur la flanko aŭ sur la dorso por dormi, ni portas la ŝarĝojn sur nia ŝultro.","t02-13-1":"13. — En la abdomeno estas la stomako kaj la intestoj. Ili servas al ni por digesti la nutraĵojn.","t02-tit-3":"La membroj.","t02-14-1":"14. — Ni havas kvar membrojn: du brakojn kaj du krurojn. Per la brakoj ni prenas, tenas, levas, kolektas la objektojn; per la kruroj ni staras, marŝas kaj kuras.","t02-15-1":"15. — La ŝultro kunigas la brakon al la korpo. Tre fortika muskolo, la biceps, movas la brakon kiun la kubuto kunigas al la antaŭbrako. La karpo konsistigas la artikon de la mano, kiu finiĝas per la fingroj kaj la ungoj. Sur la mano ni distingas vejnon (kaj arterion) en kiu fluas la sango.","t02-16-1":"16. — La partoj de la kruro estas: la femuro, la genuo kaj la poplito, la tibikarno, kies karnon kovras la haŭto, la maleolo kaj la piedo. La kruraj ostoj estas tre dikaj kaj tre fortaj. Ĉe la ekstremo de la piedo estas la piedfingroj. La ceteraj partoj estas la plando kaj la kalkano.","t02-17-1":"17. — Tia estas la preskaŭ kompleta priskribo de la homa korpo.","t02-17-2":"Noto. — Per helpo de la esprimo: « mi doloras je... (la kapo k. c.) » la instruisto povos reuzi ĉi tiun tutan vortaron el la vidpunkto de la bona aŭ malbona korpa stato.","t02-tit-4":"Gimnastiko. (Rakonto de unu el la lernantoj.)","t02-18-1":"18. — Por esti fleksebla, lerta kaj sana, ni devas ekzerci niajn krurojn kaj niajn brakojn. Pro tio ni ludas kaj praktikas gimnastikon.","t02-19-1":"19. — Dum la semajno, ĉi tiuj du ekzercoj okazas en la korto de la liceo (vidu la tabelon n-ro 1). Sed ĵaŭde kaj dimanĉe ni iras sur grandan herbejon, kie ni havas spacon por kuri kaj amuziĝi.","t02-20-1":"20. — Niaj majstroj kaj niaj gepatroj kelkfoje akompanas nin tien; sed instruisto pri gimnastiko  ja direktas la ekzercojn.","t02-21-1":"21. — Sur la herbejo, maldekstre de la enirejo, troviĝas la gimnastikaj aparatoj , ni grimpas per la ŝtupetaro , ni renverse agas ĉe la ringoj  kaj ĉe la trapezo , ni hisas nin per la manoj ĝis la supro de la ŝnura ŝtupetaro  aŭ de la ŝnuro noda .","t02-22-1":"22. — Dume, niaj kamaradoj saltas super la ligna ĉevalo  aŭ la stangoj paralelaj . Aliaj boksas  aŭ skermas  kun maskilo kaj per floreto. Fine, aliaj haltrolevas .","t02-tit-5":"La ludoj.","t02-23-1":"23. — Ĉirkaŭ la gimnastikantoj, knaboj kaj knabinoj ludas per diversaj ludoj. La knabinoj amuziĝas per sia rondego ; ili saltas per ŝnuro  aŭ invitas siajn fratojn kaj kuzojn al kroketa  partio. Ili ĝojas forpuŝi la buleton de la kontraŭulo per sia ligna marteleto, ĝuste kiam li pensas facile trairi la arketon!","t02-24-1":"24. — La knaboj preferas la ludojn pli muskolajn. Volonte ili ludas per kegloj  kiujn ili faligas lerte per globo . Ili ankaŭ ne malŝatas ludi per turbo  kaj bilboketo  aŭ eĉ ranludo . Sed iliaj preferataj ludoj estas ja la buletoj  kaj la murpilkado , ĉar la muro de la varmejo  estas tre taŭga por resaltigi la malpezan pilkon.","t02-25-1":"25. — La malgranda Johano, iranta per siaj stilzoj , estas tre lerta kaj tre bone scias konservi la ekvilibron. Apud li, kelkaj kamaradoj ludas je kaŝoserĉo  en tiu varmejo kaj malantaŭ la heĝo. Aliaj preferas la frapdivenon  aŭ la flugpilkon  kiu flugetas de unu rakedo al la alia.","t02-26-1":"26. — Meze de la herbejo estas du arboj. Ĉe la piedo de unu el la du, sep aŭ ok knaboj organizis partion de ŝultrosalto  . Ne en ĉiuj landoj oni konas tiun ludon; sed ĉiuj scias kio estas la dorsosalto, per kiu la knaboj ne ludas ĉi-foje.","t02-tit-6":"La ludoj en libera aero.","t02-27-1":"27. La blindludo  estas ankaŭ tre amuza; knabinoj kaj knaboj alterne metas la okulbendon ĉe siaj okuloj kaj kaptas la mallertulojn kiuj lasas sin kapti.","t02-28-1":"28. — Meze de la herbejo, jen ludo tre franca sed iom perforta: tio estas la ursino  multe pli brua ol la tiel trankvila ludo de la kajto  aŭ eĉ ol la angla ludo teniso .","t02-29-1":"29. — Tiu lasta sporto estas la ĝojo de la grandaj lernantoj. Niaj instruistoj mem volonte praktikas ĝin. Ĝi postulas grandan lertecon kun facilmoveco kaj ĝi tre plaĉas al mi. Mi lasas al la knabinoj la ludojn de balancilo .","t02-30-1":"30. — Mi ne ŝatas alian anglan ludon kiu eble fariĝus danĝera.","t02-30-1b":"Mi intencas paroli pri la piedpilko  kiu ĝojigas mian pli aĝan fraton. Mi preferas nian malnovan barludon  tiel same higienan kaj vere malpli brutalan.","t02-tit-7":"Biciklado kaj pilkludo.","t02-31-1":"31. — Ankaŭ volonte mi ĉirkaŭiras la herbejon per biciklo .","t02-32-1":"32. — Dum la venonta jaro mi lernos la rajdadon . Tiel bela estas ĉevalo kiu gracie paŝas aŭ trotas, kaj kiu galope saltas super la obstakloj!","t02-33-1":"33. — Somere, ni lernas la naĝarton . Ni delektiĝante plonĝas kaj banas nin en la klara kaj freŝa akvo de la rivero. Kelkfoje fine ni lanĉas paperan balonon  kiu majeste supreniras en la atmosferon, tuj kiam ĝi estas plenigita per varma aero.","t02-34-1":"34. — Estas ankaŭ multaj aliaj ludoj, sed mi ne finus enumeri ilin kaj oni konscias laŭ ĉi tiu resumo, ke en la ĵaŭdoj oni ne tre enuas sur nia bela herbejo.","t02-34-2":"N.-B. — La instruisto facile kompletigos tiun ĉapitron; pli detale priskribante ĉiun el la plej gravaj ludoj. ","t03-apar-1":"TABELO No 3 Knabeco kaj juneco.","t03-apar-2":"(La 3-a kaj 4-a tabeloj estas tiel kombinitaj ke ili prezentas en kvar familiaj scenoj la esencajn nociojn pri la vetero, la aĝo, la familio, la vestaro kaj la stato.)","t03-tit-1":"Unua sceno.","t03-tit-2":"Baptoceremonio en vilaĝo.","t03-tit-3":"La printempo.","t03-c1-01-1":"1. — Ni estas en la printempo, en la monatoj marto, aprilo aŭ majo, en la tagoj de la semajno, lundo, mardo, aŭ merkredo. Estas la deka horo matene.","t03-c1-02-1":"2. — La vetero estas bela, la aero pura. La suno brilas. Kelkaj nubetoj  supreniras en la blua ĉielo .","t03-c1-03-1":"3. — La arboj apenaŭ havas foliojn. La maldikaj poploj  kaj la alta platano  ĝis nun havas nur burĝonojn.","t03-c1-04-1":"4. — La hirundoj  revenas kaj flugetas kun ĝoja pepado ĉirkaŭ la pinto  de la sonorilejo  kiu kronas la preĝejon  de la vilaĝo.","t03-tit-4":"La preĝejo.","t03-c1-05-1":"5. — Tre simpla estas tiu preĝejo kun sia granda portalo  kaj dika horloĝo . La malgranda montrilo  estas sur la cifero X, ĝi montras la horojn. La granda  estas sur XII (tagmezo); ĝi montras la minutojn.","t03-c1-06-1":"6. — En la sonorilejo, la sonoriloj  gaje sonadas. Ĉe la supro de la tegmento staras malgranda kruco  ŝtona.","t03-c1-07-1":"7. — La preĝejo havas ne nur grandan portalon , ĝi havas ankaŭ flankan pordeton. Tra tiu pordeto sinjoro paroĥestro  vestita per sia sutano, eliras el la sakristio  kaj iras al la paroĥejo .","t03-c1-08-1":"8. — Apud li, jen la laktovendistino  kun sia azeno . Ŝi revenas el la urbo, en kiun ŝi kunportis bonan lakton por la infanoj.","t03-tit-5":"La fruktoĝardeno.","t03-c1-09-1":"9. — Sinjoro Aliborono (la azeno) estas tute kontenta pri tiu matena kuro. Li delekte enspiras la aeron balzamitan de la parfumo de la floroj  kiuj kovras la fruktarbojn  de la najbara fruktoĝardeno. Tute rozkoloraj kaj blankaj estas tiuj persikarboj  kaj abrikotarboj , kaj ili esperigas bonan rikolton.","t03-c1-10-1":"10. — Dume, la malgrandaj abeloj  de la abelujo  iras tien rabe kolekti sian dolĉan mielon zumante.","t03-c1-11-1":"11. — Sed kio okazas? Jen ke la knaboj de la vilaĝo alkuras kaj forkurigas la anserojn  timigitajn. Tio estas la eliro el la preĝejo de la sekvantaro post la bapto de la filo de la notario.","t03-c1-12-1":"12. — La malgranda Jakobo, en sia lulilo , vekiĝas pro la ĝoja sonorado de la sonoriloj, kaj lia fratino Magdalena kiu, ŝi ankaŭ, volas vidi la baptosekvantaron, petas sian patrinon veni por kombi ŝian hararon kaj vestigi ŝin ĉe la sojlo de la domo.","t03-c1-13-1":"13. — La patrino konsentas. Ŝi metas sian kaptukon , sian korsaĵon  kaj sian antaŭtukon , kaj ŝi venas sidi sur malgranda seĝo antaŭ la pordo. Magdalena havas nur sian subjupon  kaj sian korseton .","t03-c1-14-1":"14. — Kiel feliĉa ŝi estas! Ŝi forgesas siajn ŝatatajn florojn, siajn diantojn , sur kiujn sidiĝas la papilioj , siajn tulipojn , siajn konvalojn , en potoj , sur la muro , kaj siajn rozojn  kiuj formas heĝon tiel belan. Ŝi rigardas la riĉan vestaron de la sinjorinoj de la eskorto.","t03-c1-15-1":"15. — La knaboj de la vilaĝo ne tre atentas la vestaron. Ili sin ĵetas antaŭen kaj interpuŝiĝas por havi bombonojn  aŭ monerojn . Unu el ili ploras .","t03-c1-16-1":"16. — La alia paŝis sur la piedon de la hundo  kiu kriante forkuras kaj forkurigas la kokinon  kaj ĝiajn kokidojn .","t03-tit-6":"La bapta defilo.","t03-c1-17-1":"17. — Antaŭ la eskorto marŝas la nutristino . Ŝi havas belan kufon  kun longaj rubandoj. Ŝi portas la novnaskiton  tute vestitan per puntoj .","t03-c1-18-1":"18. — Malantaŭ la nutristino venas la baptopatro  kaj la baptopatrino . Ili disdonas la bombonojn kaj monerojn. La baptopatro havas gantojn  kaj cilindran ĉapelon . La baptopatrino mane tenas belan bukedon .","t03-c1-19-1":"19. — Malantaŭ ili, ni vidas la onklon  kaj la onklinon  de la infano. La onklino havas elegantan ĉapelon , la onklo nigran redingoton  kaj blankan veŝton. Jen poste la kuzo  kaj la kuzino . Ĉi tiu tenas per la mano la fratinon  de la novnaskito, la malgrandan Bertan.","t03-c1-20-1":"20. — La alia frato  de Berta marŝas malantaŭe. Li donas la manon al parencino . La amikoj  de la familio venas poste.","t03-tit-7":"La spektantoj.","t03-c1-21-1":"21. — Apud la sekvantaro, jen almozulo  apogata sur sia lambastono . Li petas almozon.","t03-c1-22-1":"22. — Aliflanke estas malgranda knabo tre ĝentila . Li salutas kaj deziras « bonan tagon » al la personoj kiujn li konas.","t03-c1-23-1":"23. — La vilaĝanoj eliris el siaj hejmoj por vidi la baptan defilon. Ni vidas kamparanon  kun sia kotona ĉapeto kaj apude kamparaninon . Poste maljunulinon  apogatan sur sia bastono . Fine la muelisto  kun sia granda felta ĉapelo  kaj juna kamparanino piedvestita per lignaj ŝuoj , kiu instruas marŝi al sia infaneto.","t03-c1-24-1":"24. — Tiu sceno estas tre amuza.","t03-tit-8":"Dua sceno.","t03-tit-9":"Publika festo.","t03-tit-10":"Navigaj ludoj kaj regatoj.","t03-c2-01-1":"1. — La somero venis. La varmega suno de la monato junio (julio aŭ aŭgusto) instigas la junulojn bani sin kaj boatveturi.","t03-c2-02-1":"2. — Sur la dekstra bordo de la fluo, la boatistoj senvestigas sin por partopreni en la navigaj ludoj kaj regatoj.","t03-c2-03-1":"3. — Unu el ili demetas siajn ŝuojn ; li malligas (malbutonumas) ilin. Liaj du kamaradoj jam estas pretaj. De nun ili havas nur sian trikotan veston  kaj banpantaloneton . Ili konversacias atendante siajn amikojn. Ili parolas pri la foiro kaj la festo kiu okazas sur la alia bordo.","t03-c2-04-1":"4. — Sur la tero, apud ili, kuŝas la vestoj de iliaj kamaradoj: paro da botetoj , ŝuoj , ŝtrumpetoj , feltaj  kaj pajlaj  ĉapeloj kaj kravato .","t03-c2-05-1":"5. — Unu el la junuloj zorge faldis sian jakon . Li metas ĝin sur tualettukon, en kiun lia najbaro baldaŭ enfermos la du vestojn.","t03-c2-06-1":"6. — Sesa knabo malfruas. Li havas ankoraŭ sian kaskedon  sur la kapo. Li demetis nek sian ĉemizon , nek sian kolumon , nek siajn manumojn . Li mane tenas sian veŝton  kaj havas ankoraŭ sian pantalonon  kaj ŝelkojn . Certe li ne estos preta por la venonta kuro.","t03-c2-07-1":"7. — Apud la junuloj, vojeto sur kies flankoj estas multaj kardoj , kondukas al la bordo de la rivero, kie la patro Jakobo preparas inter la kanoj  la piroteknikaĵon  kiun oni pafos vespere.","t03-tit-11":"La kuro.","t03-c2-08-1":"8. — Sur la rivero, kelkaj sinjorinoj, ŝirmante sin per siaj ombreloj, promenas per barko . Ili sekvas la kuron kiu estas tre interesa. En ĉiu jolo , kvar remistoj  remas per siaj tutaj fortoj, dum la stiristo  tenas la stirilon  kaj direktas la fragilan remboaton. La remiloj  kadence frapas la akvon kaj la malpezaj boatoj navigas kun kapturniga rapideco.","t03-c2-09-1":"9. — Kelkaj junuloj interluktas, apud la pilastro de la ponto, pri la premio de la ŝmirita masto . Unu el ili prudente marŝas sur la fleksebla kaj glitiga masto por atingi la malgrandan flagon  fiksitan ĉe la ekstremo. Lia malfeliĉa konkuranto  falis en la akvon. Li naĝas por alteriĝi.","t03-c2-10-1":"10. — Pli aĝaj junuloj (boat)turniras  apud la kajo . Al tiuj ĉiuj ludoj ĉeestas grandnombra publiko  apogata ĉe la parapeto de la ponto  kaj amasigita sur la bordo. Kelkaj spektantoj, tamen, sin turnas por sekvi la ludon de la premimasto  aŭ por admiri la urbestran eskorton kiu venas por la disdono de la premioj.","t03-c2-11-1":"11. — Unue, jen kelkaj buboj  antaŭirantaj la muzikistojn ; poste venas la urbestro , la adjunktoj kaj la komunuma konsilantaro de la urbeto. Fine marŝas la fajrobrigadanoj .","t03-tit-12":"La foiro.","t03-c2-12-1":"12. — Grandnombraj homoj estas sur la foirplaco . Oni venas vidi la diversajn barakojn: la lignajn ĉevalojn , la cirkon  ĉe kiu jam komenciĝis la prezentado; la publikan balon , kie la junuloj kaj la junulinoj de la urbo ĝuas la plezuron de la dancado.","t03-c2-13-1":"13. — En la fundo, ni vidas la arenon  ĉe kiu la brava hispana matadoro luktas kontraŭ la furioza virbovo , poste la relglitejon , la pafejon  kie oni ekzercas sin uzi la pafilojn kaj pafi al la celtabulo.","t03-c2-14-1":"14. — Proksime, jen la foira teatro  en kiu oni ludas la komedion kaj la dramon. Tre proksime, estas la barako de la giganto  kaj de la nano. La staturo de la unua estas du metroj plus dek kvin centimetroj; la dua estas apenaŭ tiel granda kiel infano.","t03-c2-15-1":"15. — Fine, jen la granda menaĝerio  kun siaj sovaĝaj bestoj, sia tigro  kun potencaj ungegoj, sia leono  kun densa kolkrinaro, siaj du ĝirafoj  kaj sia elefanto  kiu tiel lerte uzas sian rostron.","t03-c2-16-1":"16. — La dresisto  kiu dresas tiujn bestojn estas ĉe la pordo de la barako. ","t04-apar-1":"TABELO No 4 Matura aĝo kaj maljuneco.","t04-tit-1":"Unua sceno. La edziĝa festeno.","t04-tit-2":"La aŭtuno.","t04-c1-01-1":"1. — La junuloj plikreskis. Unu el ili, Johano, edziĝas. Ni ĉeestas la edziĝan festenon kiu kunigas, ĉirkaŭ la sama tablo, la familiojn de la geedzoj.","t04-c1-02-1":"2. — Ni estas en aŭtuno, en la monato septembro. La malvarma vento de oktobro kaj de novembro ankoraŭ ne senigis la kamparon je ĝia verda foliaro. La vespera aero estas tepida kaj parfuma; pro tio la vespermanĝo okazas sub la verando  ĉe la ĝardeno.","t04-c1-03-1":"3. — Malproksime, sur la monteto , situas la hejmo de la gepatroj de Johano, eleganta kastelo  kaŝita en la verdaĵo; belaj vitejoj, kiuj produktas bonegan vinon, kovras la deklivon de la monteto. La vitkultivisto kultivas kaj zorgas ilin.","t04-c1-04-1":"4. — Super la vitejoj, pasas flugo de perdrikoj  timigitaj de la alproksimiĝo de la ĉasgardisto . Ĉi tiu, kun pafilo sub la brako, kaj ŝultra ĉassako, esploras la arbustaron  kun sia hundo . Li gvatas la bienon kaj malhelpas la ŝtelĉasistojn detrui la ĉasaĵon.","t04-c1-05-1":"5. — Ekster la verando, grimpas vitespaliro de kiu pendas densaj vinberaroj .","t04-c1-06-1":"6. — La belaj aŭtunaj floroj, kiuj garnas la tablon , estas krizantemoj ; la patro  de la edziniĝinto metis unu el ili en la butontruon de sia frako.","t04-c1-07-1":"7. — La manĝo finiĝas. La servisto  komencas alporti la desertpladojn kaj baldaŭ deprenos la diversajn partojn de la manĝilaro, kulerojn , forketojn , tranĉilojn , pladegojn  kiujn oni ne plu bezonas.","t04-tit-3":"La parencaro.","t04-c1-08-1":"8. — Ĉiuj aspektas ĝojaj, kaj la rideto per kiu la patrino  de la edziĝinto rigardas siajn filojn pruvas ŝian feliĉon.","t04-c1-09-1":"9. — Tiu edziĝo unuigas du riĉajn familiojn de la lando. Johano, la edzo , estas filo de granda bienposedanto kaj li fariĝas la bofilo de lerta industriisto.","t04-c1-10-1":"10. — La geedzoj estas junaj kaj tamen ili delonge estis fianĉigitaj. La juna virino , Marta, estas ĉarma en sia blanka robo garnita per floroj de oranĝarbo.","t04-c1-11-1":"11. — Ŝia bopatro  estas tre feliĉa havi tiel afablan bofilinon, kaj la bopatrino  de Johano ridetas vidante tiel bela sian filinon.","t04-c1-12-1":"12. — Ĉe la ekstremo de la tablo, sidas la ceteraj invititoj , parencoj, amikoj, kuzoj, kuzinoj. Tablestro , kun servotuko sub la brako, diligente servas ilin.","t04-tit-4":"La amikoj.","t04-c1-13-1":"13. — Dekstraflanke de la tablo, jen fraŭlino , amikino de la juna edzino, poste la frato de ĉi tiu, kiu estas ŝia honorkunulo . Li babilas kun sia honorfraŭlino  fratino de la edzo kaj kiu, per tiu edziĝo, fariĝas la bofratino de Marta. Ŝi estas ĉarma junulino. Ŝi havas belajn juvelojn, perlokolĉenon, kaj oran braceleton.","t04-c1-14-1":"14. — Apud ili, la sinjoro kiu staras kaj levas sian glason estas amiko  de la familio. Li estas unu el la atestantoj de la edzo. Li tostas, trinkas por la sano de la junaj geedzoj kaj deziras al ili longan feliĉon. Li estas vestita per ceremonia kostumo, per frako kun lakitaj ŝuoj . Li estas la akompananto de la avino  kiu estas vidvino.","t04-c1-15-1":"15. — La junulo en frako , kun maldika nigra lipbarbo, estas la bofrato  de Johano. Li estas eminenta inĝeniero. Li estas la najbaro de juna sinjorino  tre eleganta, la pli aĝa fratino de Marta kaj la patrino de la ĉarma knabineto kiu venas, donante la brakon al sia kuzo, oferi floron kaj deziri al li bonan vesperon. Tiu sinjorino havas tre belajn orelringojn kaj elegantan kapveston.","t04-c1-16-1":"16. — La malgranda kuzo, tiel stranga pro sia bluzo  kaj sia pufa pantalono  estas tre kompatinda. Li estas orfo . Tre juna li perdis sian patron kaj sian patrinon. Lia onklo estas lia tutoro , kaj restis fraŭlo por eduki la kompatindan infanon. Li estas bonkora viro. Li estas iom kalva kaj tre miopa; li uzas (naz)binoklon.","t04-tit-5":"La deserto.","t04-c1-17-1":"17. — Malantaŭ la festenanoj, sur tablo kovrita per (tablo)tuko, la deserto  estas preparita. En pelvego, jen fruktoj, persikoj , piroj , pomoj , abrikotoj  kaj vinberoj . Proksime, ananasoj , bela kuko , likvorboteloj  kaj ĉampano  kaj ankaŭ kolonoj da teleroj  puraj.","t04-c1-18-1":"18. — La kelisto  malŝtopas botelon  de malnova vino per korktirilo . La korka ŝtopilo  ŝajnas tre malfacile eltirebla. Tiu kelisto havas servotukon  sub la brako.","t04-c1-19-1":"19. — Post la vespermanĝo, la sinjoroj iros al la fumejo, kaj la sinjorinoj iros pretigi sin por la balo.","t04-tit-6":"Dua sceno. La datreveno de la avo.","t04-tit-7":"La vizito.","t04-c2-01-1":"1. — Dek jaroj pasis, la gepatroj de Johano fariĝis maljunaj tre amantaj siajn tri genepojn, du nepojn  kaj unu nepinon . Ĉar hodiaŭ okazas la datreveno de la avo, la infanoj venas deziri al li bonan naskiĝfeston.","t04-c2-02-1":"2. — La malgranda Petro estas ankoraŭ tre juna, li aĝas nur tri jarojn. Li vidas la katon  alproksimiĝi. Li volas karesi ĝian belan felon silkecan kaj ĝian longan voston, li ne pripensas, ke sub la graciaj piedoj, kaŝiĝas maliceaj ungoj pintaj kiuj eble gratos lin.","t04-c2-03-1":"3. — Lia fratino Gabriela, kiu donas al li la manon, estas multe pli serioza kaj Marcelo kun sia granda mantelo  kaj leda zono  aspektas iom vireca, malgraŭ sia mallonga pantalono kiu lasas vidi siajn ŝtrumpojn .","t04-c2-04-1":"4. — Ilia patro metis sian dikan vintran surtuton  kun felkolumo  kaj, en sia poŝo , li havas koltukon. Lia edzino havas sian feltan ĉapelon garnitan per plumoj , sian jaketon , sian boa-felaĵon  kaj sian mufon .","t04-c2-05-1":"5. — Estas tre malvarme, ĉar regas la vintro. La neĝo  falis dum la tuta tago kaj la tegmentoj de la domoj estas tute blankaj. Samtempe kiel la nokto, la malvarmo fariĝas eĉ pli akra. En la ĉielo, la luno  kaj la steloj  brilas kaj trapasas la mallumon.","t04-tit-8":"La malsano.","t04-c2-06-1":"6. — La kompatinda blindulo  kiu trairas la placon antaŭ la apoteko  kondukata de sia pudelo , estas tre malfeliĉa. Justina, la servistino , alportas el la kuirejo pelvon  da tre varma tizano sukrigita malavare.","t04-c2-07-1":"7. — La avino  kiu volas serĉi sian orelbinoklon  sur la tablo, por legi la recepton  kiun la kuracisto  ĵus skribis, sin levas de sia brakseĝo, apogante sin sur sia bastono .","t04-c2-08-1":"8. — Ofte ŝi suferas pro malsanetoj, kapturnoj, kataretoj, dentodoloroj, ŝiaj kruroj estas malfortaj kaj ŝiaj okuloj ne plu estas tre bonaj. Malgraŭ tio, volonte ŝi mokas sian maljunan kuraciston kiu ĉiam volas preskribi al ŝi pocion . Hodiaŭ ŝi estas tre ĝoja ĉar ŝi havas ĉirkaŭ si sian junan familion.","t04-c2-09-1":"9. — Estas komforte en la ĉambro bone fermita. En la marmora kameno  flamas belega fajro , kaj oni sentas sin feliĉa en la dolĉa lumo de la lampo  kiun oni ĵus ekbruligis.","t04-tit-9":"La avo.","t04-c2-10-1":"10. — Eĉ la avo  forgesis, ke li estis malsana, ke lia reŭmatismo fiksas lin ĉe sia brakseĝo  kaj ke, hieraŭ ankoraŭ, li havis febron kaj sinkopojn. Li ne plu memoras, ke dum la lasta vintro li suferis pro pulmonito kaj ke raŭka kaj peniga tusado igis lin tre suferanta.","t04-c2-10-2":"Kaj tamen tre malfacile li estis resanigita. De nun li fartas iom pli bone. Sed lia kruro kiun li apogas sur kuseno  metita sur malgranda tabureto  ankaŭ doloras lin.","t04-c2-11-1":"11. — Kiam li estas zorge envolvita en sia varma ĉambrorobo  kun dikaj butonoj  perlamotaj kaj kiam li havas apud si, por legi al li la ĵurnalon, la malgrandan orfinon  vestitan per blanka kufo, per blua robo  kaj pelerino , li ne plendas.","t04-c2-12-1":"12. — Ĉiujare, kiam la kalendaro  denove montras la daton de la unua decembro, li senpacience atendas siajn genepojn, ĉar li scias, ke ili ne forgesos tiun daton gravan.","t04-c2-13-1":"13. — Li emocie memoras la tempon tre antaŭan kiam li persone venis deziri bonan feston al la glora imperia marŝalo, kies portreto  pendas ĉe la muro, kaj kiu estas la praavo de liaj infanoj. ","t05-apar-1":"TABELO No 5 La domo kaj ĝia konstruado.","t05-tit-1":"Bona renkonto.","t05-01-1":"Johano. — Onklo mia, mi tre deziras scii kiel oni konstruas domon.","t05-01-2":"La onklo . — Tio estas tre facila, mia amiko, venu kun mi, mi montros al vi tiun kiun sinjoro Bernardo  igas konstrui kaj kiun mi loĝos.","t05-01-3":"Johano. — Kiu do desegnis la planon  de ĉi tiu domo?","t05-01-4":"La onklo. — La arkitekto ; li prezentis tre klaran desegnaĵon kiu estis aprobita, kaj la entreprenisto  komencis la laborojn.","t05-01-5":"Johano. — Kiu do estas la entreprenisto?","t05-01-6":"La onklo. — Li estas sinjoro Blanko, la patro de via amiko Jakobo. Li direktas la laboristojn kun sinjoro Rufo, la arkitekto.","t05-01-7":"Nu! Jen ĝustatempe venas sinjoro Blanko kun sia mezurilo , kaj sinjoro Rufo kun sia plano.","t05-01-8":"Bonan tagon, sinjoroj. Kiel vi fartas?","t05-01-9":"Sinjoro Rufo. — Tre bone, dankon. Bonan tagon, Johano, kiel kreskis ĉi tiu infano!","t05-01-10":"La onklo. — Jes, vere, li estas malgranda viro. Li estas tre serioza, oni devas informi lin pri ĉio kion li vidas. Hodiaŭ, li volus scii kiel oni konstruas domon.","t05-tit-2":"La laboristoj.","t05-01-11":"Sinjoro Blanko. — Nu, venu kun mi, amiketo, mi tuj klarigos ĝin al vi, ĉar mi tre amas la knabojn kiuj volas instrui sin.","t05-01-12":"Vi vidas tiun laboriston kiu tenas ŝovelilon  en la mano: li estas terlaboristo . Li elfosas tranĉeon  por meti la akvotubaron. Li ankaŭ elfosis la teron en la loko kie estas la domo, por ke la masonisto starigu la kvar murojn. La parto de tiuj muroj kiu estas en la tero estas nomata fundamentoj . La spaco enfermita inter la fundamentoj formas la kelon . Tiu kelo havas malgrandan fenestron nomatan kelfenestro , pordon  kaj ŝtuparon.","t05-01-13":"La masonisto  daŭrigis konstrui la murojn lasante aperturojn por la pordoj  kaj la fenestroj .","t05-01-14":"Johano. — Sed, tiun masoniston mi ne vidas!","t05-01-15":"So Blanko. — Nun li finis labori en la domo. Li estas apud la ĉevalejo , sur sia skafaldo , li konstruas la muron de la lavejo .","t05-01-16":"Li havas trulon, trogon kaj plumbolinion . Sed vi ne memoros tiujn nomojn.","t05-01-17":"Johano. — Certe jes, ĉar mi tuj petos de mia onklo malgrandan trulon kaj trogon, kaj mi mem fabrikos plumbolinion per ŝnureto.","t05-tit-3":"La materialo.","t05-01-18":"La onklo. — Ha! tre bone. Sed diru al mi, Johano, kion oni bezonas por konstrui domon?","t05-01-19":"Johano. — Oni bezonas kvadrojn  kaj mortero .","t05-01-20":"La onklo. — Ĝuste, vidu tiun viron, kun granda ĉapelo, sur sia ĉaro . Li estas ĉarkondukisto . Ĉiutage li alkondukas ĉi tien ŝtonajn blokojn . Li malŝarĝas sian veturilon en la korto, kaj la kvadrotranĉistoj  tranĉas la blokojn kaj segas ilin per sia ŝtonsegilo . Manlaboristo  portas ilin al la masonisto kiu lokas ilin.","t05-01-21":"Dume, la morterfaristo  preparas la morteron. Li bezonas sablon , kalkon  kaj akvon . La kalko estas apud li en sako , masonservisto  alportas al li la sablon sur puŝĉareto  kaj la metilernanto  estas ĉe la pumpilo . Li plenigas sitelon . La mortero estas baldaŭ preta. La morterportisto  prenas ĝin kaj supren portas, per la ŝtupetaro, sur la skafaldon, kie laboras masonisto kiu finas tiun flankon de la domo.","t05-01-22":"Kaj nun, kiel estas nomata la laboristo kiu laboras la tegmenton ?","t05-01-23":"Johano. — Li estas tegmentisto .","t05-tit-4":"La tegmento de la domo.","t05-01-24":"So Blanko. — Jes, sed unue venas la ĉarpentisto .","t05-01-25":"La ĉarpentisto laboras la ĉarpentaĵon . Li kunigas la trabojn  per kejloj . Tiuj laboristoj, tie supre, kun siaj larĝaj velurbrakoj, estas ĉarpentistoj. La unu tenas trabeton, kaj la alia segas kejlon per sia hakilo . Tiu kiu estas apud la kameno  estas la tegmentisto. Li najlas latojn sur la traboj, kaj ardezojn  sur la latojn. Kelkfoje li metas tegolojn.","t05-01-26":"La tegmento de la ĉevalejo estas tegolkovrita , tiu de la domo estas ardezkovrita  kaj tiu de la verando estas zinka .","t05-01-27":"Johano. — Ĉu la tegmentisto laboras ankaŭ la zinkajn tegmentojn?","t05-01-28":"So Blanko. — Ne, sed la zinklaboristo  aŭ la plumblaboristo, tiu kiu metas lukon  sur la tegmenton de la domo. Li metas ankaŭ la pluv-kanalojn  kaj la tegmentkanalojn . Li kunlutas la zinkon kaj la ladon. Li fiksis la fulmoŝirmilon  kaj la ventoflagon  sur la frontonon .","t05-01-29":"Johano. — Tiel la domo estas finkonstruita?","t05-tit-5":"La iloj.","t05-01-30":"So Blanko. — Ne komplete. La gipsisto  konstruas per brikoj  la vandojn kiuj dividas ĝin en diversajn ĉambrojn. Li ŝmiras per gipso  la plafonojn  kaj la murojn. Nun li laboras la plafonon de la verando . Li havas, kiel la masonisto, trulon  kaj trogon .","t05-01-31":"Poste la lignaĵisto laboras la pordojn, la fenestrojn, la parketojn  kaj la ŝutrojn .","t05-01-32":"Nun li laboras en la korto sur sia labor-benko . Li havas segilon  por segi la lignon , rabotilon , fiksilon , ĉizilon , cirkelon , kaj lignan martelon .","t05-01-33":"Johano. — Ha! sed estas pli amuze lignaĵi ol masoni. Onklo mia, vi aĉetos por mi laborbenkon, segilon kaj rabotilon, ĉar mi baldaŭ laboros kabanon por Medoro.","t05-01-34":"La onklo. — Jes, knabeto.","t05-01-35":"Johano. — Kiel kontenta mi estas! Kaj kiu estas tiu kiu staras apud la enirpordo?","t05-tit-6":"La farbado.","t05-01-36":"So Blanko. — Li estas farbisto . Li staras sur sia ŝtupetaro kun poto da farbo  kaj sia peniko . Li farbas la lignon de la enirpordo por pli longa konserviĝo.","t05-01-37":"Li ankaŭ gluas la paperojn en la apartamentoj.","t05-01-38":"La tapetisto  kiu estas sur ŝtupetaro , sur la balkono , metas kurtenon .","t05-01-39":"La laboristo staranta apud la granda fenestro estas la vitristo . Li fiksas la vitro-platojn  per mastiko . Tiu alia laboristo, genuiĝinta apud la pordo de la kelo estas seruristo . Li metas seruron . Lia fajlilo  estas apud li.","t05-01-40":"Johano. — Ĉu estas ankaŭ seruristo, tiu laboristo kiu frapas per sia martelo  sur feraĵon?","t05-01-41":"So Blanko. — Pli ĝustadire, li estas forĝisto . Li forĝas feraĵojn  por la elektristo  kiu estas sur la tegmento de la veturilejo . Li havas forĝejon , amboson  kaj prenilon .","t05-01-42":"La elektristo fiksas la kupran  fadenon de la telefono.","t05-tit-7":"La ĝardenkultivado.","t05-01-43":"La onklo. — En la fundo de la korto , apud la krado  kaj la pordego  vi vidas la ĝardeniston . Li preparas la ĝardeneton . Li fosis la teron per sia fosilo , li semas semojn kaj rastas per la rastilo . Poste, per sia verŝilo , li akvumos la bedojn  kaj la plantoj kreskados.","t05-01-44":"La ĉevalservisto  kiu ĵus flegis la ĉevalon kaj donis al ĝi nutraĵon purigas la veturilon  per spongo, manpumpilo  kaj sitelo da akvo. Poste li reenirigos ĝin en la veturilejon kaj fermos la pordon per la dika riglilo .","t05-01-45":"Jen vi kontenta, mi opinias, vi havis sufiĉajn klarigojn.","t05-01-46":"Johano. — Jes, onklo mia, sed volonte mi vidus la internon de la domo.","t05-01-47":"La onklo. — Tio okazos morgaŭ. Sinjoro Rufo klarigos al vi la planon kaj montros al vi la nomon de ĉiu ĉambro.","t05-tit-8":"Interna aranĝo de la domo.","t05-apar-2":"(Vidu la planon.)","t05-01-48":"La arkitekto. — Venu, Johano, mi tuj igos vin esplori la diversajn partojn de la domo.","t05-01-49":"Ni eniru la teretaĝon . Jen la butono de la sonorileto . Ni supreniras la tri ŝtupojn  de la perono , ni transiras la sojlon  de la enir-pordo  kaj jen ke ni estas ĉe la piedo de la ŝtuparo .","t05-01-50":"Johano. — Tio estas la koridoro.","t05-01-51":"La arkitekto. — Ne, tio estas la vestiblo . La koridoro estas ĉe la ekstremo. Dekstre, jen la salono kaj la manĝoĉambro , kontraŭ la manĝoĉambro estas la kuirejo kaj la servistejo , poste antaŭe la skribĉambro . La verando  kun sia vitrita pordo  estas apud la salono.","t05-01-52":"Ni tuj supreniros la ŝtuparon. Subtenu vin per la balustrado  kaj kalkulu la ŝtupojn. Ili estas dek kvar. Jen la placeto , ni estas sur la unua etaĝo .","t05-tit-9":"La unua etaĝo.","t05-01-53":"Kontraŭ la ŝtuparo, estas la necesejo  kaj la tualetejo . Dekstre bela dormoĉambro kun du fenestroj ĉe la fasado  de la domo. Maldekstre, estas la banejo  kaj la ĉambro por amikoj kun granda alkovo : Apud la dormoĉambro estas la ĉambro por la infanoj . Ĝi situas ĉe vasta teraso . Sub ĉi tiu teraso estas alia necesejo  kaj, ĉe la muro, jen la sonorilo  kiu sonas por la vespermanĝo.","t05-01-54":"Johano. — Ni iru sur la duan etaĝon.","t05-01-55":"La arkitekto. — Ne ekzistas dua etaĝo. Sub la tegmento estas nur mansardoj  kaj la grenejo . Ni finis la esploron, ni povas malsupreniri.","t05-01-56":"Johano. — Dankon, sinjoro, tio estas tre interesa. Mi tuj rakontos al mia patro ĉion kion mi vidis. ","t06-apar-1":"TABELO No 6 La interna domo, la meblaro, la nutrado, la lumigado.","t06-apar-2":"La domo estas finkonstruita. La onklo de Johano estas instalita en sia nova loĝejo, kies aranĝon ni konas. Nun ni vidu kiel li meblis sian domon. Ni esploros unue:","t06-tit-1":"La dormoĉambro.","t06-c1-01-1":"1. — Ni alvenas maloportune, ĉar la ĉambristino estas okupata purigi la ĉambron.","t06-c1-02-1":"2. — Sur la tualettablo  estas tie kaj tie diversaj objektoj per kiuj oni lavas sin, kombas sin, mallonge oni tualetas. Ili estas la pelveto  kaj la akvokruĉo , la kapbroso , la kombilo , la sapo  kaj la spongo , fine flakoneto  por la dentifrico likva.","t06-c1-03-1":"3. — Sur la planko, antaŭ la tualettablo, jen la sitelo  por kolekti la malpurajn akvojn.","t06-c1-04-1":"4. — Ni vidas en la antaŭĉambro  kelkajn vesthokojn  kaj du ombrelojn  en la ombrelujo .","t06-c1-05-1":"5. — Aliflanke de la pordo estas la spegulŝranko  kiu enhavas la tolaĵaron .","t06-c1-06-1":"6. — Ni profitu ke la ĉambristino  aranĝas la liton , por esplori ĝiajn diversajn partojn. La litframo  enhavas bonan risortmatracon  sur kiun Justina tuj metos lanan matracon . Poste ŝi prenos de la seĝoj la du littukojn  kaj la kovrilon . Tiam ŝi metos sur la litkapon, la transversan kusenon , la kapkusenon  kiuj estas kun la lanugkovrilo  sur la tapiŝo lita . Ŝi uzas plumfaskon por senpolvigi la kurtenojn  kaj la litbaldakenon  kaj jen parto de la laboro finita.","t06-c1-07-1":"7. — Tiam ŝi devos ordigi iom la littableton , restreĉi la vekhorloĝon , prepari la noktolampeton , depreni la kandelon  por purigi la kandelingon.","t06-tit-2":"La laborkorbo kaj la kamenaj akcesoraĵoj.","t06-c1-08-1":"8. — La laborkorbo  apud la tabureto  ankaŭ tre bezonas esti ordigita. Ŝi devos faldi la brodaĵojn , enfermi en la labortablo  la fingringon, la fadenon , la kudrilojn  kaj la tondilon  kaj fermi per la ŝlosilo  la kovrilon de la tablo.","t06-c1-09-1":"9. — Sur la unupieda tablo  de la mezo, Justina renovigos la akvon de la karafo . Ŝi metos sukeron en la sukerujon , purigos la sukerprenilon  kaj deprenos la vestbroson .","t06-c1-10-1":"10. — La dekstra flanko de la ĉambro postulos de ŝi malpli multe da laboro, ĉar la longa brakseĝo  kaj ĝia kuseno  estas en sia ĝusta loko, kaj, ĉar ne estas malvarma vetero, nenio estas dislokita inter la akcesoraĵoj (ilaroj) de la kameno . Ŝovelilo , prenegiloj , ŝtiptenilo , cindrobarilo  estas puraj; la fajroŝirmilo  ne estis dislokita kaj la lignokesto  estas bone provizita per brulŝtipoj .","t06-c1-11-1":"11. — Tamen ŝi devos senpolvigi la pendolhorloĝon , la kandelabrojn  kaj la poŝaĵujojn , fine viŝi la spegulon .","t06-c1-12-1":"12. — Pri la lulilo  de la infaneto (de la babo ), ĝi jam estas preta.","t06-tit-3":"La salono.","t06-c2-01-1":"1. — Nun jen la salono. Ĝi estas tre bela ĉambro. La kameno, kiu situas ĉe la dekstra angulo estas ornamita per delikata statueto , per du belaj vazoj  kaj drapirita per velura lambrekeno  .","t06-c2-02-1":"2. — Por malhelpi ke la fajreroj de la fajrujo ekbruligu la tapiŝon, oni metis antaŭ la fajrujon kupran fajreroŝirmilon .","t06-c2-03-1":"3. — Proksime, eleganta skribotablo  sinjorina estas malfermita. Sur ĝi la domomastrino  skribas siajn leterojn.","t06-c2-04-1":"4. — La fenestro estas garnita per vitraj kurtenoj  kun ligiloj  alkroĉitaj al hokoj  kaj per ŝtofaj kurtenegoj supre drapiritaj .","t06-c2-05-1":"5. — En la embrazuro de la fenestro, potujo  enhavas verdan planton , belegan palmarbon kies folioj sin etendas preskaŭ ĝis la petrollampo .","t06-c2-06-1":"6. — La lumŝirmilo  de la lampo estas aranĝita de Maria, la ĉarma junulino  kiu estas ĉe la piano . Tre rekte sidanta sur la tabureto , ŝi studas muzikaĵon. Ŝi estas tre lerta kaj zorgema, kiel pruvas ŝia muzikŝranko  kiu estas perfekte ordigita.","t06-tit-4":"La bubaĉo.","t06-c2-07-1":"7. — Ŝia frato, Paŭlo, serĉas libron  en la biblioteko . Li estas junulo , movema kaj netolerebla. Alkroĉante sin al la biblioteko por atingi la libron kiu estas tro supre, li riskas faligi la buston  kiu estas supre.","t06-c2-08-1":"8. — Li profitas, por fari tiun stultaĵon, ke lia patrino estas okupata konversacii kun amikino, sinjorino  kiu venis pasigi kelkajn tagojn en ŝia hejmo. La patrino sidas sur kanapo  apud la brakseĝo , kaj ŝia amikino estas sur la seĝo  de kiu oni vidas nur la dorsapogilon .","t06-c2-09-1":"9. — La granda kadro  pendanta ĉe la muro enhavas la portreton  de parencino. En la albumo  metita sur la tablo estas kunigitaj la fotografaĵoj  de la ceteraj familianoj. La infanoj ĵus foliumis ĝin, ĉar la seĝoj  estas ankoraŭ grupigitaj ĉirkaŭ la tablo.","t06-c2-10-1":"10. — La ĉina vazo  porcelana, kiu estas apud la papertranĉilo  estis donacita al Maria por ŝia festo, kaj la paravento  kiu garnas la angulon de la ĉambro estas alportita el Ĉinio de ŝia onklo.","t06-c2-11-1":"11. — Gajigata de la belegaj pentraĵoj  alkroĉitaj ĉe la vando , lumigata de la plafonlustro , kies elektraj lampoj  vespere brilas ĝoje, tiu salono aspektas tre agrabla. La mola tapiŝo  etendita sur la parketo, kaj la tiel facile uzebla elektra sonorilo , finfaras ĝian komforton.","t06-tit-5":"La manĝoĉambro.","t06-c3-01-1":"1. — Sonis la vespermanĝa horo. La tuta familio, escepte Maria, estas kunigita ĉirkaŭ la tablo. La manĝoĉambro estas agrable varmigita de la bonega forno  fajenca, kun maldika tubo .","t06-c3-02-1":"2. — Tiu ĉambro enhavas ne multajn meblojn. Laŭlonge de la muro pendas, super la benketo , fonteto  ornama. Tre proksime, estas la kredenco  sur kiun oni metas la malvarmajn manĝaĵojn, la desertpladojn, kaj la diversajn tablilarojn kiujn oni ne tuj bezonas.","t06-c3-03-1":"3. — Tiel ni vidas sur la supra breto, kokidon rostitan , fiŝon  kaj pelvon  kun fruktoj . Sube jen la fromaĝo , la pano , la flakonujo  kiu enhavas ĉion bezonatan por spici la salaton: la oleo, la vinagro, la salo  kaj la pipro . Fine, sur la malsupra breto estas kuko  apud la mustardujo .","t06-c3-04-1":"4. — La manĝoĉambra horloĝo, kiun oni nomas murhorloĝo , havas tre apartan formon. Ĝi estas enkadrigita en ligna kadro kiu krome enhavas barometron  kaj termometron .","t06-tit-6":"La vespermanĝa servo.","t06-c3-05-1":"5. — Ĉe ĉiuj muroj de la ĉambro estas aplikitaj lignaj paneloj  el vaksita kverko. Ŝtofa pordotapeto  sufiĉe fermas la pordon kiu donas eniron al la verando. Tie la familio iros trinki la kafon post la vespermanĝo. Jam la tasoj  kaj la subtasoj  estas pretaj sur la pladmeblo .","t06-c3-06-1":"6. — Super la tablo estas fiksita al la plafono pendolumigilo  kies tre brilanta lampo vespere lumigas la tutan manĝoĉambron.","t06-c3-07-1":"7. — Nun ni esploru la manĝotablon  mem. Kiam eniris la familio, la manĝilaro estis preta. Sur la tablotuko  estis metita, ĉe la loko de ĉiu kunmanĝonto, telero , buŝtuko , kulero , forketo , tranĉilo  kaj glaso . Estis ankaŭ boteloj  por vino kaj karafo  por akvo.","t06-c3-08-1":"8. — La servisto  unue alportis la supujon , en kiu ankoraŭ fumas iom da supo. Nun li servas la unuan pladon , viandopladon. Poste li prezentos tiujn kiujn ni jam nomis, fine, post la desertoplado, li profitos ke liaj mastroj estos enirintaj la verandon, por depreni la tablilarojn kaj reordigi la manĝoĉambron.","t06-c3-08-2":"Noto. — La komunuzaj vortoj rilatantaj la nutraĵaron, ĉi tie estas indikitaj tre resume. La listo estos kompletigata sur la du tabeloj « La Hotelo » (no 13) kaj « La Bazaro » (no 15).","t06-tit-7":"La kuirejo.","t06-c4-01-1":"1. — En la kuirejo, kiun ni ekrigardas tra la pordo duonmalfermita, ni vidas pentrindan malordon. Antaŭ la fajrujo  en kiu fajro  krakas, estas instalita rostoturnilo . Bela rostaĵo  estas surrostostangigita  kaj finkuiriĝas.","t06-c4-02-1":"2. — La blovilo  kaj la karboŝovelilo , kiujn oni ĵus uzis, restis sur la planko same kiel la brulŝtipoj .","t06-c4-03-1":"3. — La supro de la kameno estas ordigita; la lanterno , la alumetujo , en kiu estas la alumetoj , la kandelingo  kaj la mankandelingo  kun kandelo  estas en sia loko. Sed la granda karbositelo , plena de terkarbo  kiun la kuiristino  ĵus plenigis en la kelo, restis meze de la kuirejo.","t06-c4-04-1":"4. — Vere, la kompatinda virino devas rapidi por ke la tagmanĝo estu preta ĝustatempe. Nun ŝi estas apud la kuirforno  kaj kirlas saŭcon  kiun konvenas ne bruligi tro.","t06-c4-05-1":"5. — En la bakforno  bakiĝas kuko, kiun ŝi preparis por la manĝeto de la infanoj. Super la kuirforno pendas la potkulero  kaj la ŝaŭmkulero .","t06-tit-8":"La vazaro.","t06-c4-06-1":"6. — La kuirilaro , alkroĉita en la fundo de la ĉambro, estas tre pura. La belaj kupraj kaseroloj , la laktopoto , la kribrileto  kaj la raspilo  estis zorge purigitaj.","t06-c4-07-1":"7. — La salujo  estas metita sur la pladŝrankon apud la tekruĉo , kaj la oleobotelego . La tirkesto  kredeble enhavas la manĝilarojn kaj la tranĉilojn de kuirejo.","t06-c4-08-1":"8. — La balailo  kaj la plumfasko  estas en angulo. La kuiristino ĵus uzis la lignoblokon , ŝi lasis ĝin apud la fenestro.","t06-c4-09-1":"9. — Manviŝilo  pendas ĉe la muro, apud la funelo . En tiu parto de la kuirejo estas formetitaj la kradrostilo , la haktranĉilo  kaj la hakplanko . Poste, super la haktranĉilo, sur breto , estas potoj , la bolpoto  kun sia kovrilo  kaj la marmito . La pato  pendas proksime.","t06-c4-10-1":"10. — Nur la kupra krano  ĵetas brilon en tiu ĉi angulo. La lavujo  sur kiu estas metita la dika kruĉego , estas kredeble tre komforta kun sia malgranda ŝranko, en kiu oni konservas la vinagrobarelon  provizitan per sia krano , la restaĵujon  kaj la malpurajn teleroj .","t06-tit-9":"Aliaj objektoj metitaj en la kuirejo.","t06-c4-11-1":"11. — La kuvego  en kiu oni lavas la legomojn  kaj la gisfera kaldrono  metita sur la kahelplankon  kredeble havas ankaŭ sian lokon en tiu ŝranko.","t06-c4-12-1":"12. — La kuiristino certe ne malhavas fornojn, ĉar jen krome, sur la angulo de la tablo, gasforno  sur kiu varmiĝas akvo en malgranda kasrolo. La vaporo  kiu eskapas el ĝi montras al ni, ke kredeble ĝi bolas. Verŝajne ĉi tiu akvo estos uzata por la kafo, ĉar jen sur la alia ekstremo de la tablo, la kafkruĉo  kaj la kafmuelilo .","t06-c4-13-1":"13. — La forno estas konektita kun la gasbrulilo  per longa kaŭĉuka tubeto .","t06-c4-14-1":"14. — La taga servistino  kiu venas helpi la kuiristinon, preparas la legomojn por la vespermanĝo. Kiam ili estos senŝeligitaj kaj lavitaj, ŝi metos ilin en la basenon  atendante la horon por kuiri ilin.","t06-tit-10":"La banejo. (Banĉambro.)","t06-c5-01-1":"1. — Al ni restas farenda nur unu maldiskretaĵo por ekkoni la ĉefajn ĉambrojn de la apartamento: vidi la instalaĵon de la banejo. Tio ne postulos longan tempon, ĉar ĝi ne estas granda, kaj ni rapide scios ke la bankuvo  havas bonan banvarmigilon , ke la sapkonko  estas atingebla de la mano de banulo kaj ke la tukportilo  certe igos facile sekigi la tualettukojn .","t06-c5-02-1":"2. — Tiu ĉambro havas siajn murojn kovritajn per fajencaĵoj , kiuj ebligis instali duŝaparaton  sen iel timi ke la akvo, kiu respruĉas dum ĝia uzado, difektos la murojn. Zinka baseneto  kiu servas por la piedbanoj, kompletigas la meblaron. ","t07-apar-1":"DUA SERIO TABELO No 7","t07-tit-1":"Unua sceno.","t07-tit-2":"La vilaĝo dum la vintro.","t07-c1-01-1":"1. — Dum la novjaraj ferioj, mi akompanis mian patron en Novurbon, vilaĝeton kie li bezonis trakti kelkajn komercajn aferojn.","t07-c1-02-1":"2. — Ni uzis la diliĝencon  kiu funkcias inter la urbo kaj tiu burgo; sed ĉar estis tre malvarme, tiu vojaĝo en veturilo malmulte komforta ne estis tre agrabla.","t07-c1-03-1":"3. — Pro tio ni sentis veran plezuron kiam ni vidis la kondukiston haltigi sian veturilon sur la placo, antaŭ la gastejo  de la Blanka Urso. La gastejestro  estis atendanta nin sur la sojlo de sia domo, kviete fumante sian pipon.","t07-c1-03-2":"Li invitis nin eniri kaj mi ne lasis min peti por instali min antaŭ la sarmenta fajro kiu krakis en la fajrujo. Tiam mi tre mokis la akran nordan venton kiu grincigas la malnovan ŝildon  kaj forportis per nigraj kirloj la fumon  elirantan el la kameno.","t07-c1-04-1":"4. — Estis la horo de la tagmanĝo. Sen pli longe atendi, ni bone manĝis la simplan sed bongustan manĝon kiun oni servis al ni .","t07-tit-3":"Kelkaj vizitoj.","t07-c1-05-1":"5. — Post la tagmanĝo, mi akompanis mian patron, kiu estas asekuristo, ĉe lia klientaro. Unue ni vizitis la forĝiston , kiu loĝas apud la gastejo. Li estis okupata hufumi ĉevalon. Mi admiris la fortikecon de lia kunulo kiu solide tenis sur sia leda antaŭtuko la hufon de la ĉevalo, dum la forĝisto fiksis la feron  per fortaj martelbatoj.","t07-c1-06-1":"6. — Poste ni iris al la ŝuisto  de la vilaĝo, la maljuna Jakobo. Kvankam li havas kiel ŝildon belegan boton, li kontentiĝis per resuoli malnovan paron da ŝuoj truigita.","t07-c1-06-2":"La maljunulo diris al ni ridante: « En la urbo, mi estis “ŝufaristo” kaj mi ne havis klientojn. Ĉi tie, mi estas “ŝuriparisto” kaj la laboro estas multa. »","t07-c1-07-1":"7. — Li parolis al ni pri sia najbaro la razisto , kies klientaro ne estas kontenta. Liaj raziloj ĉiam estas breĉigitaj kaj liaj tondiloj neniam tondas bone. Sed ĉar li estas la sola razisto de la vilaĝo, oni estas devigita kompreneble razigi sin kaj tondigi sian hararon de li. Cetere li estas avara kaj malafabla viro.","t07-c1-08-1":"8. — Feliĉe, la ceteraj najbaroj ne similas lin. Ekzemple la ĉarfaristo  estas bonkora viro, laborema kaj komplezema. Estas plezuro riparigi veturilon de li. Lia laboraĵo estas ĉiam finita.","t07-c1-09-1":"9. — Maljuna Jakobo ankaŭ ne plendis pri la selfaristo , kiun li kelkfoje helpas kudri la jungilarojn kiam urĝas la laboro.","t07-c1-09-2":"Mia patro demandis lin pri lia familio: « Ĉiuj fartas bone. Mia nepino estas en la lernejo . Ŝia instruistino  estas tre kontenta pri ŝi, ŝi estas bona lernanto . Ŝi ne similas mian malbonan knabaĉon filon; li pensas nur pri ludi. La instruisto  ne sukcesas lernigi ion ajn de li. »","t07-tit-4":"Vilaĝaj babiladoj.","t07-c1-10-1":"10. — La maljunulo poste rakontis al ni la novaĵojn de la vilaĝo. Oni estas konstruonta novan lernejon, ĉar la instalita en la komunuma domo fariĝis tro malgranda. Cetere tio estas facila, ĉar sufiĉos aĉeti parton de la ĝardeno de la muelisto. Tio estos tre profita por la kompatinda viro. Pro la malvarmo, la muelŝtonoj de la muelejo  ne plu povas mueli la tritikon, ĉar la rado  estis frostige haltigita de la glacio  de la rivereto .","t07-c1-11-1":"11. — « Pri konstruaĵo, ĉu vi vidis nian novan preĝejon ? Ĝi estas tre pentrinda sub sia neĝa mantelo. La korvoj , kiuj ne plu rekonas sian malnovan sonorilejon, triste sidas sur la granda arbo de la tombejo  ».","t07-c1-12-1":"12. — Tiu ideo pri la tombejo rememorigis al la ŝufaristo la personojn kiujn mia patro estis koninta kaj kiuj mortis lastjare. « Kiom da tomboj , mia bona sinjoro, aldoniĝis al la ceteraj, sub la cipreso ! La morto falĉis nian malnovan notarion. La tutaj vilaĝanoj ĉeestis lian funebron. »","t07-c1-13-1":"13. — « Jen lia posteulo kiu glitkuras sur la rivereto. Li ĵus venis riparigi de mi la rimenon de sia glitilo  kiu estis rompita. »","t07-c1-14-1":"14. — « Jen ankaŭ sur la bordo de la rivereto, la nova kampara gardisto . Li estas eksĝendarmo kiu terurigas la bubaĉojn de la vilaĝo. Ili forkuras tuj kiam ili ekvidas liajn gamaŝojn  kaj lian kepon . »","t07-c1-15-1":"15. — « Ha! jen la maljuna Jozefo kiu kondukas ĉareton da lignaj faskoj  por la panisto. — Tio estas vera, diris mia patro, mi rekonas lian jungaĵon el muloj . Mi ja bezonas paroli al li, mi profitos la okazon. Ĝis revido, patro Jakobo. »","t07-c1-16-1":"16. — Ĝuste kiam ni eliris, la knaboj de la vilaĝo forlasis la lernejon kaj kurante ĵetis sin al la glitejo  kun risko fali kaj rompi al si membron en la falo . Unu el ili prenis sian glitveturilon  ĉe la ĉarfaristo, sidigis en ĝin unu el siaj kamaradoj, kaj foriris kurante.","t07-c1-17-1":"17. — Aliaj ĵetis sin al neĝamaso  apud la ponto  kaj ekbombardis la neĝan statuon  kiun ili starigis dum la hieraŭa tago kaj al kiu ili metis ĉapelon, pipon kaj ŝultran lernosakon.","t07-c1-18-1":"18. — Ili malmulte zorgas pri la frostiga vento kaj la malvarmo. La plimulto eĉ ne havas koltukegon  kaj, por revarmigi sin post la batalo per neĝbuloj , sufiĉas al ili manpleno da tre varmaj kaŝtanoj  aĉetitaj de la maljuna vendistino Jakobina, kiu tremas pro malvarmo sub sia ŝalaĉo  tro maldika.","t07-tit-5":"Dua sceno.","t07-tit-6":"La kampara domo dum la printempo.","t07-c2-01-1":"1. — Malgraŭ ĉiuj plezuroj de la vintro, ni kun profunda ĝojo salutas la revenon de la printempo.","t07-c2-01-2":"Kiel gajigan tabelon aspektas farma korto, vespere, en la majo-monato!","t07-c2-02-1":"2. — Ĉe la horizonto la suno  malrapide kuŝigas sin, inundante la kamparon  per siaj purpuraj radioj . La diligenta plugisto  rapidas plugi sian kampon .","t07-c2-02-2":"Per sia plugilo  jungita al vigora ĉevalo , li tiras la sulkon  en kiun la semanto  per plena manpleno ĵetos la semon kiu produktos la orajn spikojn.","t07-c2-03-1":"3. — La falĉistoj  provizitaj per siaj falĉiloj falĉis la herbon de la herbejo, la fojnfaristoj sekigis la fojnon  turnante ĝin per forkoj  kaj rastiloj, kaj jen ke ili revenas.","t07-c2-03-2":"Unuj marŝas antaŭ la peza veturilo tirata de bovoj; ili kunportas sian ilon sur la ŝultro. Aliaj, pli maldiligentaj, komforte sin instalis sur la odoranta fojno.","t07-c2-04-1":"4. — Pasante ili faras amikan saluton al la ĝardenisto  okupata en la fruktoĝardeno  tranĉi la fruktarbojn kaj grefti la pirarbojn . La prunarboj  ekfloras, kaj, en la legomĝardeno  bone sterkita, la legomoj, brasikoj kaj salatoj jam bonfartas.","t07-c2-04-2":"Sur la mureto, bela pavo  etendas sian voston, por admirigi ĝiajn belegajn plumojn.","t07-tit-7":"Farmokorto.","t07-c2-05-1":"5. — La pordoj de la ĉevalejo  estas malfermitaj kaj oni vidas la mangujon kaj la sternaĵon  de la ĉevalino  kiun la ĉevalservisto  ĵus maljungis. La ĉevalido  tiel komika kun siaj longaj kruroj, sekvas sian patrinon saltetante.","t07-c2-06-1":"6. — Apud la puto  la bovinoj  iras trinki en la ligna trogo  kiu uzatas por ili kiel trinkejo. La bovido  profitas la okazon por mamsuĉi, kaj la virbovo  flarante la bonan odoron de la furaĝejo, ĝoje muĝas kaj fiere levas la kapon kun kornoj  potencaj.","t07-c2-07-1":"7. — Ĉiuj laboras. La servistino  mane tenas la ŝnuron  de la puto. Ŝi ĉerpas akvon per sitelo  por trinkigi la brutaron. Apud la garbejo , viro rastas la pajlaĵojn kaj antaŭ la pordo de la hejmo  maljuna ŝpinistino  per sia ŝpinrado kaj sia ŝpinstango, ŝpinas la linon aŭ la kanabon kiel en la tempo antaŭa.","t07-tit-8":"La farmisto.","t07-c2-08-1":"8. — La farmisto  direktas tiujn ĉiujn laborojn kaj donas instrukciojn al siaj servistoj. Li rekomendas subtegmentigi la erpilon  kaj la pioĉon  kiujn oni forgesis apud la kabano  de la hundo .","t07-c2-09-1":"9. — Liaj krioj timigas kolombon , kiu per ĉiuj flugiloj flugas en la kolombejon , kaj la kokinojn  kiuj rapidas reeniri la kokejon .","t07-c2-10-1":"10. — Antaŭ la ŝafejo , jen la maljuna paŝtisto  kiu rekondukas sian (ŝaf)aron . Tenante sian (paŝt)bastonon , kiu neniam mankas al li, same kiel lia bluzo  senkolorigita, li kondukas al la stalo virŝafojn , ŝafinojn , ŝafidojn , kaprinojn  kaj kapridojn . Lia fidela hundo  Arguso laste venas kaj instigas per siaj bojoj la diligentecon de la malfruiĝantoj.","t07-c2-11-1":"11. — Tiu tuta bruado kaj movado ne malhelpas la kvieton de la bona laktodona bovino  kiu tintigas sian sonorileton , dum oni melkas ŝin antaŭ la pordo de la stalo .","t07-c2-12-1":"12. Ŝi ŝajnas kompreni, ke ŝi devas doni sian lakton, por ke la farmistino  povu pretigi buteron en la buterfarilo  aŭ la bonegajn fromaĝojn , kiuj gutas de la breto metita sur la kuvego .","t07-c2-13-1":"13. — La tuta laktejo  estas tenata tre pura de la farmoservisto  kiu ĵus lavis la laktopotojn  en la granda sitelo kiun li portas per la mano.","t07-tit-9":"La kortbirdejo.","t07-c2-14-1":"14. — Kun siaj dikaj lignoŝuoj, li marŝas iom mallerte, kaj tiel forkurigas la meleagron , la anasinojn , la viranasojn  kaj la anserojn  kiuj large malfermas sian bekon  kaj malkviete kriegas.","t07-c2-14-2":"La virkoko , pli batalema, starigas sian ruĝan kreston , skuas la plumojn de sia vosto  kaj aŭdigas « kokeriko » sonoregan.","t07-c2-15-1":"15. — Kokin-patrino  rabas sur la sterko  kun siaj (kok)idetoj . La porkido  forkuras al sia patrino, la enorma porkino  kiun ni vidas apud la porkejo.","t07-c2-16-1":"16. — En siaj fakoj, la kunikloj  manĝas avide la herbon  delikatan kiun alportas al ili la filino de la farmisto. Johanino tre amas siajn kuniklojn kaj, ĉiutage, serĉinte la freŝajn ovojn  en la kokejo, ŝi venas viziti siajn amiketojn. ","t08-apar-1":"TABELO No 8 Unua sceno. La rikolto . — La aspektoj de la kamparo.","t08-c1-01-1":"1. — Kun la somero, unu plian fojon ŝanĝiĝis la aspekto de la kamparo. La semo konfidita al la sulko ĝermis; verda plantaĵo eliris el la tero kaj spikiĝis. La grajno estis formata, poste ĝi maturiĝis kaj eĉ de nun oni bezonas nur rikolti.","t08-c1-02-1":"2. — La kamparaj floroj estas malfermitaj. Cejanoj , papavetoj  kaj digitaloj  miksas al la unuforma nuanco de la tritikkampoj la gajan kontraston de siaj freŝaj koroloj.","t08-c1-03-1":"3. — La fruktarboj sin garnis per folioj; la frukto maturiĝis. La malgranda ĉerizarbo  abundas je belaj ĉerizoj  kiujn la knaboj plezurege kolektas kaj manĝas.","t08-c1-04-1":"4. — De nun la brutaro povas pasigi la tutan tagon en la libera aero.","t08-c1-04-2":"La ŝafidoj  grandiĝis kaj fariĝis belaj ŝafinoj  kaj belaj virŝafoj  kun densa lanfelo. Ili trankvile paŝtas la herbon de la paŝtejo  buntigita per lekantetoj.","t08-c1-04-3":"Baldaŭ oni ektondos tiujn bestojn por havi ilian lanon el kiu oni fabrikas la drapon de niaj vestoj.","t08-tit-2":"La paŝtisto.","t08-c1-05-1":"5. — La paŝtisto  ŝajnas ne tre atenti ilin. Li zorgas nur pri la ŝtormo kiu pasas ĉe la horizonto, kaj la ŝafgardisto , kiu proksimigas kruĉon  al siaj lipoj ŝajnas eĉ pli senzorga.","t08-c1-06-1":"6. — La varmego estas premanta; ĉar la hundo  venas, ĝi ankaŭ, sensoifigi sin; ĝi lekas la freŝan akvon de la rivereto  kaj timigas kompatindan raneton  kiu kaŝiĝis en la bordoherboj. Ĉi tiu saltas en la klaran akvon kie floras la nimfeoj .","t08-c1-07-1":"7. — Motacilo  sin banas apud la fonteto  kiu ŝprucas inter du rokaĵoj kaj sin kaŝas sub la dornaj arbustoj  kaj la kratagaj arbetoj .","t08-tit-3":"La rikolto.","t08-c1-08-1":"8. — Por la kamparaj knaboj, la tritikrikolto estas tre amuza epoko. Ili ĝoje transkapiĝas  sur la pajlamasoj , ili helpas la rikoltistojn  kaj dum ĉi tiuj falĉas la tritikkampon  per siaj falĉiloj  bone akrigitaj per la akriga ŝtono , ili kolektas la tritikon kaj ligas ĝin kiel garbojn  aŭ kiel fasketojn .","t08-c1-09-1":"9. — Kelkfoje oni permesas al la plej grandaj inter ili tranĉi per rikoltilo  la orajn tigojn  kiuj portas la pezajn spikojn  grajnoplenajn; kaj la malgrandaj, gvatante la brutaron  kiu paŝtas en la paŝtejo  sub la ombro de la granda tilio  kaptas per sia reto  la belajn papiliojn.","t08-c1-09-2":"Eĉ kelkaj grimpas sur la ĉareton  por ordigi la garbojn kiujn oni transdonas al ili per forko .","t08-c1-10-1":"10. — Sur la tuta ebenaĵo  kie ekflugas la alaŭdoj  regas la vivo. Ĉiuj estas okupataj pri la rikolto. Sed, dum la malriĉuloj daŭrigas uzi la malnovajn instrumentojn, falĉilojn, rikoltilojn kaj draŝilojn , la riĉaj bienposedantoj falĉigas sian tritikon aŭ sian sekalon  per falĉmaŝino . Poste, ne bezonante porti la garbojn en la garbejon, oni faras grandajn garbamasojn .","t08-c1-11-1":"11. — Tiam oni alkondukas draŝmaŝinon  kiun lokomobilo  movas per transmisia rimeno  kaj tiel la grajno separiĝas de la pajlo, sen forlasi la kampon kie ĝi estis semata.","t08-tit-4":"La ŝtormo.","t08-c1-12-1":"12. — Ofte ŝtormegoj  okazas, dum la tempo de la rikolto. Unue la grumblado de la tondro estas aŭdata de malproksime; ventego el okcidento  ekblovas kaj anhelante kurbigas la plej dikajn arbojn de la arbaro . Nigraj nubegoj  atakas la ĉielon; ili estas trairataj de zigzagoj blindigaj de la fulmo . La pluvo kaj kelkfoje la hajlo ekfalas, platigante la rikoltaĵojn pretajn por esti falĉataj.","t08-c1-13-1":"13. — Ofte la fulmo incendias konstruaĵon. Tiel lastjare la tegmento de la ventmuelilo  estis cindrigita kaj du el ĝiaj flugilegoj  frakasitaj.","t08-c1-14-1":"14. — Post kelkaj horoj, la kvieto renaskiĝas. Brila ĉielarko  aperas ĉe la horizonto kaj la naturo reprenas sian vivon interrompitan dum kelkaj momentoj. La kamparanoj, kiuj rifuĝis en la kabanojn  relaboras kaj kuraĝe penas ripari la damaĝojn kiujn ili ĵus suferis.","t08-tit-5":"Dua sceno.","t08-tit-6":"La ĉasado. — La vinberrikolto. — La fiŝkaptado.","t08-c2-01-1":"1. — Ĉirkaŭ la fino de aŭgusto aŭ la mezo de septembro, laŭ la regionoj, okazas la malfermo de la ĉasado. Apenaŭ la unuaj sunradioj igis la lacertojn  eliri el sia truo, kiam la ĉasisto  ekvojiras kun siaj hundoj .","t08-c2-02-1":"2. — Li metis sian solidan ĉaskostumon  el dika drapo, piedvestis sin per ledaj gamaŝoj, per kiuj li sukcesos marŝi en la humida herbo kie sin kaŝas la bufoj ; li prenis sian fusilon  kaj sian ĉassakon , kaj jen ke li foriras.","t08-c2-03-1":"3. — La fervoro de la persekuto alkondukas lin meze de vitkampo kie la vinberrikolto estas tre vigla. La knaboj de la vitkultivisto, kiuj ordinare gvatas la kaprinojn sur la vojo, hodiaŭ lasas ilin paŝti hazarde, kaj post ligi al paliso maljunan virkapron  kiu ne mankus profiti sian liberecon por eskapi, ili, siavice, atribuas al si partoprenon en la plezuro. Unu ekprenas vinberaron en rikoltokorbo  kaj amuzas sin fluigi la sukon  en pokaleton  por fabriki moston (vinon ne fermentintan). Alia kombas sin per foliokrono  kiun li ĵus plektis. Apud ili, senhontaj paseroj  venas eĉ antaŭ la premilon por rabi la vinberojn.","t08-c2-04-1":"4. — Dum la knaboj sin amuzas, la viroj laboras. La vinberrikoltistoj  alportas la vinberojn en la kelon per dorskorboj ; barelfaristo  riparas la barelojn , kontrolas ĉu la duvoj  kaj la fundoj  estas bonstataj, kaj anstataŭigas la ringegojn  rompitajn. Li ankaŭ laboris la kuvegojn  en kiujn oni verŝas la vinberojn  por igi ilin fermenti.","t08-c2-05-1":"5. — Kiam la fermentado finiĝis, oni ĉerpas la vinon kaj oni metas la restaĵon sur la premilon  kaj progresive premante per la ŝraŭbego  oni elpremas la sukon kiu fluas en kuveton  kaj ankoraŭ oni akiras vinon .","t08-tit-8":"Biero kaj cidro.","t08-c2-06-1":"6. — Ĉe la muro de la kelo  grimpas branĉo de lupolo . Tie ĝi estas nur ornama planto, sed en kelkaj landoj, kie la vito estas tre malofta, la lupolo estas kultivata por fabriki la bieron.","t08-c2-07-1":"7. — La malgranda pomarbo  estas ŝarĝita per pomoj kiuj produktos kiam ili estos maturaj, bonegan cidron. En sia kaĝo  la kanario  kaj la kardelo  rigardas per enviaj okuloj la paserojn kiuj libere petolas.","t08-c2-08-1":"8. — Ĝis la fino de la vido, sur la deklivo de la montetoj, estas viciĝintaj vitstangoj  kiuj subtenas la belegajn (vit)trunkojn , garnitajn de beraroj pezaj.","t08-c2-08-2":"Dum la tuta jaro, la vitkultivisto  laboris por zorgi sian vitkampon  kaj nun li estas rekompencata pro sia peno per bela rikolto. La vinberrikoltistinoj  plenigas la kuvojn metitajn sur la ĉareton tiratan de muloj , kaj ĉiuj estas ĝojaj.","t08-tit-9":"La fiŝkaptado.","t08-c2-09-1":"9. — Same estas pri la fadenfiŝistoj  kiuj de la mateno, venis instali sin ĉe la bordo de la akvo kun siaj fiŝkaptobastonoj .","t08-c2-09-2":"La fiŝoj  kaptas la hokon tuj kiam ili plonĝas sian fadenon  en la akvon, kaj apenaŭ ili havis tempon por renovigi la logaĵon, kiam nova viktimo baraktas ĉe la ekstremo de la fadeno.","t08-c2-09-3":"Tamen la retfiŝisto  kiu, el sia barko , ĵetas la (ĵet)reton en la mezon de la rivero  kaptas pli multajn fiŝojn.","t08-c2-10-1":"10. — La aŭtuno estas la sezono de la bonaj promenadoj: piede, rajde , bicikle , aŭtomobile . La vojoj  estas puraj kaj oni profitas la lastajn belajn tagojn, ĉar jen ke jam la hirundoj  kunigas sin sur la tegmentoj por ekflugi per ĉiuj flugiloj al pli varmaj landoj. La foliaro de la maljuna juglandarbo  flaviĝas, la juglandoj falas kaj la altaj arboj grupe dispoziciitaj kiel bosketo  sur la altaĵo  baldaŭ senfoliiĝos.","t08-c2-11-1":"11. — La suno  sin levas pli malfrue, la tagoj malkreskas, malvarmeto sufiĉe pika komencas esti sentata, ĉe la mateno, kaj jen ke jam flugoj de skolopoj  forlasas niajn klimatojn negastemajn. ","t09-apar-1":"TABELO No 9","t09-tit-1":"Unua sceno.","t09-tit-2":"La monto. — La banurbo.","t09-c1-01-1":"1. — De ok tagoj mi estas en Prats. Mi ne povas esprimi la tutan admiron kiun mi sentis kiam mi estis antaŭ la mirinda montaro  de la Pireneoj kies kresto  aspektas sur la blua ĉielo kiel giganta festono.","t09-c1-02-1":"2. — Mi ne imagis, ke la pireneaj supraĵoj  atingas altecon tiel grandan, kaj mi restis mirigita antaŭ la belegaj glaĉeroj  kaj la montopintoj  neĝaj sur kiuj ruliĝas tiel terurigaj lavangoj.","t09-tit-3":"Montopejzaĝo.","t09-c1-03-1":"3. — Tuj de la sekva tago de mia alveno, mi iris al la malnova vulkano  estingita kiu estas apud Prats. Sur la bordoj aridaj kaj nudigitaj de la kratero, oni vidas ankoraŭ bone la spurojn de la paso de la lafo kiu fluis, plurajn jarcentojn antaŭ nun, sur la flanko de la monto . Mi sukcesis trovi, sur unu el la deklivoj, kelkajn fragmentojn de tiu lafo.","t09-c1-04-1":"4. — Prats estas situita sur la landlimo, kaj la fortikaĵo  kiu defendas la montpasejon  apartigantan Francion de Hispanio tute memorigas tiujn malnovajn kastelojn de la bordo de Rejno kiuj ŝajnas gvati rabaĵon de la supro de sia roko.","t09-c1-05-1":"5. — Enorma aglo  kiu havas sian neston ne malproksime de la forto  ofte altiras mian atenton. Tiu rabobirdo, kies beko estas forta, ofte alportas al siaj idoj ŝafidon aŭ kapridon kiujn ĝi tenas per siaj ungegoj. Tiel granda estas la grandeco de ĝiaj flugiloj ke ĝi povas longtempe glitflugi kun sia peza portaĵo.","t09-tit-4":"La ekskursanto.","t09-c1-06-1":"6. — Tie la plej agrabla promeno estas la ekskurso al la kaskado  de « Kaŭ ». La akvofalo kirle falas kaj poste malaperas kiel bela rivereto en arbaro de abioj  situanta okcidente de la urbo. Ni supreniris tra ĉi tiu arbaro ĝis la meteorologia observatorio  kaj de la supro de la belvidejo, ni ekvidis la tutan panoramon de la regiono. La pejzaĝo estas mirinda, kaj la naturo ŝajnas malŝpari al la lando ĉiujn trezorojn kiujn ĝi disponas.","t09-c1-07-1":"7. — Por malsupreniri, ni uzis la funikularon  kaj ni haltis en malgranda stacidomo apud la ruinaĵoj  de malnova feŭda kastelo iam loĝita de la sinjoroj de Prats.","t09-c1-08-1":"8. — Kompatinda kastelo! Kion kredeble ĝi pensas vidante malsupre la koketan banurbon  kiu nun estas termala stacio laŭmoda?","t09-c1-08-2":"La klimato estas tiel agrabla, la minerala akvo tiel efika, ke la kuracado uzata en la sanatorio  estas vera plezuro.","t09-tit-5":"Agrabla termala urbo.","t09-c1-09-1":"9. — Cetere, oni faris ĉion por igi agrabla la restadon. Granda viadukto  estis konstruita por ebligi fervojon; la parko  de la termala establo, en kiu oni koncertas, estas aranĝita en ĉarma maniero. Pluraj graciaj « vilaoj »  estis konstruitaj ĉirkaŭ la kazino , kaj ŝoseo  tre bone tenata grande faciligas la interkomunikojn.","t09-c1-10-1":"10. — Simpla taluso  apartigas la vojon  de la valo  proprasence dirita, kaj en kies fundo kuŝas gracia malgranda lago  kiu nutras rivereton  limpidan.","t09-c1-11-1":"11. — Sur la alia flanko de la valo, ferminejo  estas ekspluatata. Plurfoje mi iris vidi la ministojn malsuprenirantajn en la ŝakton, kaj eĉ mi eniris la galerion en kiu ili pasigas sian tagon, eltirante la ercon kiu enhavas la metalon.","t09-c1-12-1":"12. — Grava fandejo estis konstruita apud la minejo por tuj utiligi la riĉaĵojn kiuj estas eltirataj el ĝi. La fornego , varmigita per la terkarbo kiu abundas ĉi tie, ebligas rapide kaj malkare akiri gisferon.","t09-c1-13-1":"13. — Ne malproksime de la minejo oni elfosas ŝtonminejon . Nek graniton, nek porfiron, nek eĉ grejson la maljuna ŝtonministo detranĉas per sia pioĉo, sed simplan kvadron por la konstruo de domoj.","t09-c1-14-1":"14. — Unu el la plej belaj ornamaĵoj de tiu lando estas la abioj . Ĉie en la fundo de ravino , sur la bordo de torento , de abismo  aŭ de krutaĵo, iliaj maldikaj pingloj verde nuancas.","t09-tit-6":"Piediro.","t09-c1-15-1":"15. — Mi profitas miajn feriojn por longe promeni. La vojoj  kiuj serpentumas sur la monto ebligas trakuri, sen konsideri la distancon, plurajn kilometrojn kaj ofte plurajn kvaroblajn kilometrojn.","t09-c1-15-2":"Limŝtonoj  kaj indikfostoj  markas la vojojn sur kiuj ofte oni renkontas junan montanon  kun dusako  ĉe lia flanko, portante marmoton , aŭ kelkan ciganon  kies feltoko  strange kontrastas kun la malnova kapuĉo  ŝirita. Li kondukas per ĉeno urson  dresitan.","t09-tit-7":"Montsupreniro.","t09-c1-16-1":"16. — Preskaŭ ĉiutage mi iras kun gvidisto  praktiki supreniron, kaj mi estas tre fiera kiam, kun sako  ĉe la dorso, kaj la « alpenstock » en la mano, kiel vera turisto  mi atakas la rokaĵojn .","t09-c1-17-1":"17. — De la supro de monto, la loĝantoj de la ebenaĵo aspektas ne pli dikaj ol formikoj; ŝafaro  paŝtanta en paŝtejo  ŝajnas ludilo por infanoj. Pino  aŭ ankaŭ ligna dometo  aspektas apenaŭ kiel makulo sur la verdaĵo.","t09-c1-18-1":"18. — Dum tiuj ekskursoj, ni ofte renkontas sur la vojeto  ĉamĉasiston  ŝultre portantan la beston kiun li ĵus mortigis.","t09-c1-19-1":"19. — Mi lokis en mia herbario tre rimarkindan branĉon de filiko  kaj belan rozkoloran branĉeton de eriko  kiujn mi kolektis ĉe la enirejo de malgranda groto  dum mia lasta promeno.","t09-tit-8":"Dua sceno.","t09-tit-9":"La arbaro. — La ĉasado.","t09-c2-01-1":"1. — Hieraŭ mi pasigis tagon delican en la arbaro. La diligenteco kiu regas inter la bestetoj kaj la insektoj  de kiuj ĝi estas loĝata tre interesis min.","t09-c2-01-2":"La araneo  kiu teksas sian reton  inter du branĉoj por kapti la muŝon  trairantan, la heliko  penpene portanta sian konkon, la lukano esploranta pri sia kaptaĵo, la diligenta formiko tre fervora apud la formikejo , tiuj ĉiuj malgranduloj iris, venis, laboris kun eksterordinara diligenteco.","t09-c2-02-1":"2. — Serpento  kiun mi unuavide opiniis vipuro, sed kiu estis nenio alia ol simpla kolubro, estis kaŝiĝinta sub arbotrunko, kaj tempe al tempo elirigis sian maldikan kapeton kiu ĉiam ŝajnis preta por mordi. Antaŭ mi dika limako  peze rampis post formanĝi unu el la bongustaj fragetoj  kiuj abunde kreskas tie.","t09-c2-03-1":"3. — La tero estis tapiŝita per arbaraj floroj; primoloj , vinkoj , kaj multaj aliaj plantoj kiujn mi ne konis, floris inter herbotufoj .","t09-c2-04-1":"4. — En tiu regiono, la trufo estas preskaŭ tiel ordinara kiel la fungo  kaj porkido  apartenanta al arbaristo, manĝeme esploris ĉu ĝi sukcesos trovi kelkajn el ili.","t09-tit-10":"Ŝtelĉasado.","t09-c2-05-1":"5. — Mi ĉeestis la finon de sceno kiu tre amuzis min. Per helpo de la flarado de sia hundo baseto , la arbaristo  ĵus surprizis ŝtelĉasiston , en la momento kiam ĉi tiu preparis sin kunporti la ĉasaĵon  kiun li estis mortiginta. Preferante forlasi sian kaptaĵon ol lasi sin aresti, la ŝtelĉasisto estis forkurinta, kaj leporo , cervino , kapreolo  kaj apro  kuŝis sur la herbo ĝojigante la arbariston.","t09-c2-06-1":"6. — La diverseco de la arboj kiujn enhavas la arbaro estas miriga. La fagoj  kaj la betuloj , la pinoj, kiuj produktas la rezinon , la kverkoj  kaj ankaŭ multaj aliaj intermiksas sian branĉaron.","t09-c2-06-2":"La hedero , kiu adheras al la trunko de la altaj arboj, kolorigas la arbaregon  per verdaĵo brilanta, kiu agrable unuigas sin al la nuanco pli klara kaj pale verda de la musko  en kiu la verda pego  serĉas insektojn.","t09-tit-11":"Arbara pejzaĝo.","t09-c2-07-1":"7. — La malnovaj kverkoj ĉarmis min. Iliaj dikaj radikoj  torditaj, duone elirintaj el la tero, donas al ili belegan aspekton de forteco kaj vigoro, kaj mi demandas min kiel la posedanto  povas rezigni pri faligi kaj liveri ilin al la segilo  de la hakisto . La trunkoj  kompatindaj, senigitaj je sia ŝelo  aŭ fenditaj de la hakilo  de la taglaboristo  ĉagrenigas min.","t09-c2-08-1":"8. — Proksime, maljuna karbofaristo  preparis per sia ŝovelilo amason  da karbo, kaj maljunulino kunportis faskon  da ligno mortinta el branĉetoj de la faligitaj arboj.","t09-tit-12":"Ĉasado.","t09-c2-09-1":"9. — Mi volis iri por ripozo dum kelkaj momentoj en la arbarista domo  sed, kiam mi alvenis apud la lageto , sur kiu naĝas bela cigno , mi rimarkis, ke ĵusa inundo  estis ŝanĝinta la vojon al vera marĉo. Mi devis deturni min, kaj, pasante apud la cedro , la poploj , kaj la ulmo  kiuj estas ĉe la bordo de la arbaro, mi vidis elveni el arbetaĵo  belegan cervon , persekutatan de obstina (ĉas)hundaro  kiun ekscitis ankaŭ la korno  de la ĉasistoj rajdantaj . La kompatinda besto estis tute elĉerpita. Ĝi venis mortante fali je kelkaj paŝoj apud mi.","t09-c2-10-1":"10. — La filo de la arbaristo, kiun la bruado de la kurĉaso estis altirinta, eliris el la hejmo kaj ni duope revenis en la arbaron. Li estis vidinta pigon  sur branĉo de malnova kverko. Li opiniis, ke ĝia nesto kredeble estas kaŝita en la foliaro  kaj li volis kapti la neston.","t09-c2-10-2":"Facilmova kiel sciuro , li grimpis de branĉo  al branĉo, sed li trovis nenion kaj sukcesis nur ekflugigi malnovan kornikon  sidantan sur branĉego . ","t10-apar-1":"TABELO No 10 La maro. — La haveno.","t10-01-1":"1. — Somere, dum unuj serĉas kvieton kaj malvarmeton sur monto, aliaj preferas iri al la marbordo. Tiel ni agis lastjare, ĉar ni tre ŝatas Oceanon .","t10-02-1":"2. — Pri mi, mi sentas grandan plezuron kontemplante tiun imensan vastecon de akvo kiu sin etendas ĝis la horizonto , kaj vidante foriri por longa transiro la enormajn vaporŝipojn  sur kiujn enŝipiĝas la vojaĝantoj irantaj en Amerikon.","t10-03-1":"3. — Pro tio, mia patro, kiu konas mian inklinon, ĉiam elektas, por pasigi la feriojn, iun plaĝon tre kvietan, situantan apud unu el niaj grandaj militaj havenoj.","t10-03-2":"Dum nia lasta restado, la eskadro venis ankri malantaŭ la enorma digo  kiu fermas kaj protektas la militan havenon , kaj mi sukcesis laŭ mia deziro admiri la diversajn militajn ŝipojn, la malgrandan submarŝipon  kiu plonĝas kaj malaperas sub la akvoj kaj ankaŭ la enorman kirasŝipon  kiu, ĝis nun timis preskaŭ nur la atakojn de la torpedŝipo .","t10-tit-2":"La malgrandaj ŝipoj.","t10-04-1":"4. — Ĉi tiu jam sciis tre lerte trovi la malfortan punkton de la dika metalkiraso por enigi tien la danĝeran torpedon, kies eksplodo kaŭzas la pereon de la ŝipo, sed tamen ĝi estis malpli timinda ol la submarŝipo, ĉar la kontraŭtorpedŝipoj facile persekutas ĝin.","t10-05-1":"5. — Mi ankaŭ povis vidi la rapidajn krozŝipojn  kirasitajn, preskaŭ tiel nevundeblajn kiel la vera kirasŝipo, plurajn transportŝipojn  tri aŭ kvar kanonboatojn  kaj fine unu fregaton . La spektaklo de tiu ŝiparo, kiam ĝi manovras por malankri estas plej interesa.","t10-06-1":"6. — Kiom da diferenco de konstruiteco inter tiuj grandaj ŝtalamasoj kaj la elegantaj trimastuloj aŭ la graciaj velŝipoj  ankoraŭ nun uzataj en la komerca ŝiparo kiun mi vidis eniri la havenon, per ĉiuj veloj, kiam mi promenis sur la kajo . Vere ĉi tiuj perdis multon el siaj avantaĝoj kiam la vento estis kontraŭa. Ili devis malhisi ĉiujn velojn por reeniri la basenon kaj remorkilo  estis necesa por venigi ilin kaj alkonduki ilin, kiel simplajn kargoboatojn , al la kajo.","t10-tit-3":"La komerca haveno.","t10-07-1":"7. — Tio kio interesas en la haveno pri kiu mi parolas, estas ke ĝi enhavas ne nur militan havenon, arte aranĝitan per gigantaj laboroj, sed ankaŭ mirindan komercan havenon situantan en la enfluejo de granda fluo.","t10-08-1":"8. — La tera lango kiu apartigas la du basenojn estas fortikigita kaj defendata per serio da baterioj kaj bastionoj kiuj avancas sur la maron. Oni bezonas specialan permeson por promeni sur la remparoj . Mi facile akiris ĝin, per mia onklo, kiu estas inĝeniero de la konstruejoj  kaj mi iris viziti la ŝipojn kiujn oni konstruas sub vastaj hangaroj.","t10-09-1":"9. — Eĉ mi ĉeestis la lanĉon de kirasŝipo kaj mi memoras la emociigan momenton kiun la tuta homamaso sentis kiam la grandega maso, lasita al si mem, ekglitis sur sia lulilsimila framo kaj venis flosi sur la akvo de la fluo.","t10-10-1":"10. — Por iri al la konstruejoj, oni trairas la manovrkampon  kie la soldatoj de la garnizono ĉiutage venas ekzerci sin, oni pasas sur fera ponteto , kiu komunikigas la paradesplanadon kun la arsenalo .","t10-tit-4":"La arsenalo kaj la dokoj.","t10-11-1":"11. — Kun mia onklo, mi vizitis tiun grandan konstruaĵon plenan de kanonoj , kugloj  kaj obusoj. Ankaŭ mi vidis la metalfarejon  en kiu estas fabrikataj la kaldronoj  de la vaporŝipoj.","t10-12-1":"12. — Tre proksime, estas la dokoj  — ripardokoj — kaj la tre rimarkindaj flosantaj dokoj  en kiuj mi povis vidi tre proksime, sur riparenda ŝipo, la helicon , la kilon  kaj la stirilon  de boato.","t10-13-1":"13. — La komerca haveno estas tute same studinda kiel la milita haveno, kaj mi pasigis multajn horojn gapante sur la kajoj kie estas albordigitaj la radŝipoj  kiuj resekvas la fluon, kaj rigardante funkcii la mastgruojn , kiuj levas, kiel plumojn, enormajn kargaĵojn.","t10-tit-5":"La piloto.","t10-14-1":"14. — Mi admiris la transatlantikajn ŝipojn  elirantajn el la rado, kun siaj flagoj  en plena aero, kondukataj de lerta piloto  kiu mirinde scias laŭiri la kanaleton markitan per buoj  kaj balizoj, evitante la ŝarĝboatojn  kiuj penige direktiĝas per sia unika velo kvadrata. Mi distingis sur la antaŭaĵo  — la pruo — la kabinojn  de la dua klaso, kaj sur la malantaŭaĵo  — la pobo — la salonojn por la pasaĝeroj de la unua klaso.","t10-15-1":"15. — Kelkfoje mi ankaŭ ĉeestis la ŝarĝadon de kargoboato  en kiun ĵus estis amasigataj la varoj de la magazeno  kaj de la marstacio , alkondukitaj per la multegaj trajnoj de la kajolinio .","t10-tit-6":"La remplezuro.","t10-16-1":"16. — Ofte mi boatveturis en la flosdoko , en kiun venas rifuĝi la barkoj , kaj estis ĝojo por mi manovri la remilon . Mi supreniris la ferdekon  de velbarko , mi grimpis, per ŝnuregoj , sur la maston  ĝis la jardoj , poste mi ripetis mian promenon per jolo  inter pezaj fiŝbarkoj , kie la retoj  sekiĝas.","t10-17-1":"17. — Sur la kajo  defilis antaŭ mi la plej diversaj varoj , entenataj en kestoj  aŭ en pakegoj . Ili formis la kargaĵon  de la barkasoj, kaj potencaj gruoj  deprenis kaj demetis ilin sur kamionojn  dum la kargveturistoj deklaris ilin kaj pagis la impostojn en la doganejo .","t10-18-1":"18. — Fine, kiam mi alvenis al la turnponto  aŭ al la kluzo , pasante antaŭ la dragmaŝino  kiu purigas la kanalon , mi elŝipiĝis sur la kajon apud la semaforo .","t10-19-1":"19. — Sur la alia flanko de tiu kajo ja venas albordiĝi la ŝalupoj  kiuj kondukas al la tero la oficirojn de la eskadro. Estas admirinda spektaklo vidi la maristojn kadence levi siajn remilojn, dum la barko portata de la ondo , facile albordiĝas al la ŝtuparo de la elŝipiĝejo. Sur ĉi tiu loko, oni pli bone povas observi la tajdon kaj la movadon de la fluso kaj malfluso sur la plaĝo .","t10-tit-7":"La klubejo.","t10-20-1":"20. — Por reveni al la hejmo, mi uzis la elektran tramvojon  kies haltejo  estas apud la fosto metita antaŭ la klubo de la oficiroj.","t10-20-2":"De sur la balkono  de la klubo, ornamita per ankroj , kanonoj kaj kugloj, ofte mi vidis kunvenon belegan de maraj oficiroj: leŭtenantoj , kun sia spado, kapitanoj de artilerio  kaj infanterio  kun sia sabro. Malantaŭ ili estis maristo  kiu alportis al ili lorneton, kiam ili volis distingi tion kio okazas malproksime.","t10-21-1":"21. — Mi ankaŭ vidis junajn subleŭtenantojn  ricevantajn la instrukciojn de sia komandanto  aŭ de la admiralo , dum kvaronmastro  atendis por porti ilin al la ŝipo.","t10-22-1":"22. — De tiu balkono, la vidaĵo estas belega: oni superrigardas la tutan plaĝon kun ĝiaj tendoj  kaj kabanoj , kaj oni vidas, je la horo de la banado, la banantojn  kiuj ĝoje petolas antaŭ la kazino .","t10-23-1":"23. — Ĉe la ekstremo de la plaĝo, la marbordo formas malgrandan duoninsulon  rokan, kie la ondego  venas rompi sin kaj sur kiu estas konstruita lumturo , nokte montranta la vojon al la navigantoj. Tiu duoninsulo komunikas kun la tero nur per istmo tre mallarĝa .","t10-tit-8":"Ĝenerala vidaĵo de la marbordoj.","t10-24-1":"24. — La klifo  etendas sin, disfendita de la maro, kiu kaprice desegnas en ĝi serion da golfetoj  kaj promontoroj (kaboj), igante ĝin plej pentrinda.","t10-24-2":"Sur la altebenaĵo , kiu superregas la (mar)markolon , estas forto  tre grava kaj kelkaj « vilaoj ».","t10-25-1":"25. — Tiu markolo apartigas de la kontinento insulon  tre danĝeran, ĉirkaŭitan de rifoj  kaj ondorompaĵoj, kie barkoj kaj eĉ grandaj ŝipoj surterigas iufoje. Malgraŭ la pretemo de la helpoj, kaj la rapida alveno de la savboatoj, tiuj ŝippereoj estas terurigaj, kaj, dum la tempestoj ekvinoksaj, pluraj ŝipoj pereis kun homoj kaj varoj.","t10-25-2":"Malgraŭ tiu najbaraĵo, la haveno estas tre vizitata de la maristoj. ","t11-apar-1":"TRIA SERIO TABELO No 11 La urbo kaj ĝiaj monumentoj. — La incendio.","t11-tit-1":"La antaŭurbo.","t11-c1-01-1":"1. — Mi loĝas grandan urbon situantan je 100 kilometroj de Oceano, kaj kiu tamen estas haveno  altranga. La fluo kiu borderas ĝin havas larĝon de 400 metroj kaj formas tre belan radon.","t11-c1-02-1":"2. — La tuta parto de la urbo kiu estas sur la kajoj  tute aspektas mara kaj industria, kaj formas antaŭurbon  kiu estas loĝata nur de ŝipanoj kaj laboristoj. Ĉi tiuj laboras en la fabrikejoj  kaj en la gasfarejo  kies alta kameno  kaj gasometro videblas de tre malproksime.","t11-c1-03-1":"3. — En la mezepoko, la urbo estis fortikigita, kaj oni ankoraŭ trovas kelkajn restaĵojn de ĝiaj remparoj, aparte la pordon  de la malnova fortikigita kastelo  flankumitan de ĝiaj du turoj  kiuj nun uzatas kiel malliberejo.","t11-c1-04-1":"4. — En ĉi tiu tuta kvartalo, kiu aspektas tre malnova, nur unu konstruaĵo estas relative moderna: tio estas la doganejo . Ĝi estas situanta inter la kajo kaj la strateto  kiu kondukas al la malnova komunuma domo . Oni facile rekonas tiun lastan monumenton pro la sonorilejo  giganta kiu superregas la antikvan urbon.","t11-c1-05-1":"5. — Sur la alia flanko de la strato, staras edifico konstruita samstile kiel la doganejo: tio estas la Borso . Unu el ĝiaj fasadoj rigardas malgrandan placon kie estas la prefektejo . Fakte, nia urbo sen esti ĉefurbego, estas tamen grava ĉefurbo de departemento.","t11-tit-2":"La plej alta parto de la urbo.","t11-c1-06-1":"6. — La garnizono, sufiĉe grandnombra, estas loĝata en vastaj kazernoj  tre salubraj; ili etendas sin ĝis la kradaro de la parko komunuma . La bulvardo  kiu kondukas al tiu parko pasas malantaŭ la ŝparkasejo  kaj finiĝas ĉe la placo de la katedralo .","t11-c1-07-1":"7. — Tiuj ĉiuj monumentoj sin etendas amfiteatre sur monteto kie estas ankaŭ nia vasta liceo .","t11-c1-07-2":"Se oni malsupreniras tra vojo iom kliniĝinta, kiu rekuniĝas kun la Granda strato, oni alvenas al la Tribunalo  antaŭ kiu etendas sin agrabla ĝardeno publika . Tiu ĝardenplaco ne estas tre granda, sed ĝi faras meze de la urbo oazon de verdaĵo kaj malvarmeto. Pro tio ĝi estas tre vizitata de la urbanoj kiuj ŝatas veni sidiĝi sub la tendo de la kafejo , por aŭskulti la soldatajn muzikistojn kiuj ĵaŭde kaj dimanĉe ludas en la kiosko  metita inter la herbejoj kaj masivoj.","t11-c1-08-1":"8. — Sur unu el tiuj herbejoj staras bronza statuo , monumento starigita por la memoro de unu el niaj samurbanoj, kiu faris grandajn servojn al sia naskiĝurbo.","t11-tit-3":"La transportiloj.","t11-c1-09-1":"9. — Ĝis nun nia urbo ne jam estas lumigata per la lumo elektra, ĝi havas nur gasbrulilojn . Sed la ĉi-tiea ĵurnalaro kampanjas por ke tiu sistemo de lumigo estu plibonigata, kiel oni jam perfektigis la sistemon de trakcio de la tramvojoj. La malnovaj veturiloj, tirataj de ĉevaloj, estis praktike anstataŭigitaj per elektraj tramvojoj  kiuj rapide transportas la vojaĝantojn de unu ekstremo de la urbo al la alia, po tre malkara prezo.","t11-c1-10-1":"10. — Apud la Juĝejo estas la Banko  kie oni diskontas la komercajn valorojn. La bankkomisiistoj  iras enkasigi hejme la ŝuldaĵojn.","t11-tit-4":"Arto kaj instruo.","t11-c1-11-1":"11. — La bela edifico kiu staras proksime, estas la muzeo. Ĝi kune enhavas la bibliotekon  de la urbo, la belajn kolektaĵojn pri naturscienco  (Naturmuzeo) kaj gracian pentromuzeon  kiu konsistigas belegan ekspoziciejon permanentan.","t11-c1-11-2":"Ĝi malfermiĝas por la publiko dufoje ĉiusemajne, sed la fremduloj rajtas viziti ĝin iun ajn tagon po gratifiketo al la gardisto . La pentristoj  venas tien por labori. Oni vidas ilin antaŭ sia trestlo, kun paletro en la mano, kopiante la famajn pentraĵojn.","t11-c1-12-1":"12. — Sur la altaĵo, malantaŭ la muzeo, oni ekvidas la kupolon  de la malsanulejo  kaj la konstruaĵojn de la normala lernejo  en kiu estis ekzercataj la instruistoj de niaj lernejoj komunumaj. Sur la placo de la Teatro estas poŝtoficejo  instalita en domo privata .","t11-tit-5":"La incendio.","t11-tit-6":"Krio pri incendio.","t11-c2-01-1":"1. — Teruriga rumoro disvastiĝas tra la urbo: incendio ĵus okazis en la teatro! En la momento kiam mi alvenas sur la placon , jam la homamaso estas kunigita sur la trotuaro  kaj sur la ŝoseo . La poŝtistoj  kaj la leteristoj  eliras el la poŝtoficejo. Tramkondukisto  devis haltigi sian (tram)veturilon por lasi pasi ambulancveturilon  urban, kiu alvenas kun kirurgo  kaj flegisto  por flegi vunditon  alportitan per brankardo  apud la ĵurnalkiosko .","t11-c2-02-1":"2. — Infanteria kompanio, kiu estis revenanta de la ekzercoj, haltis por sekurigi la ordan servadon kun la rajdantaj ĝendarmoj urbaj . La rajdantoj, kies ĉevaloj baŭmas, pli bone ol la soldatoj  aŭ la ĝendarmoj , reirigas la scivolulojn . Cetere la ĝendarmoj estas tre okupataj. Unu el ili montras al la policistoj  kien oni devas transporti alian akcidentiton , fajrobrigadanon kuraĝan falintan de ŝtupetaro.","t11-c2-03-1":"3. — La oficiro  precizigas la lokon kie oni devas loki la vaporpumpilon  alvenantan. Atendante tiun potencan maŝinon, li baterie instaligis manpumpilon  kies longa tubo  lanĉas akvon torente sur la fajron. Ses fajrobrigadanoj manovras ĝin, dum ilia kamarado, kiu tenas la ŝprucilon , direktas la ŝprucon  al la centro de la incendio.","t11-c2-04-1":"4. — Ĉe la alia flanko de la teatro, oni apogis la grandan ŝtupetaron . Ĝi ebligas al la fajrobrigadanoj alproksimiĝi al la flamoj kiuj ŝprucas inter kirloj de nigra fumo .","t11-tit-7":"Bravaj faroj.","t11-c2-05-1":"5. — La incendio  naskiĝis en la vestiblo de la teatro , dum oni ripetis la operon kies unua prezentado estus okazinta morgaŭ. Feliĉe nur malmultaj spektantoj  estis en la spektosalono. La kompatinduloj rifuĝis sur la balkonon  kie kuraĝaj fajrobrigadanoj  venas helpi ilin per ŝtupetaro kaj ŝnuregoj.","t11-c2-06-1":"6. — Sub la peristilo , kie la afiŝo  informas pri la prezentado, oni vidas la muzikistojn  de la orkestro  forkuri, kunportante siajn instrumentojn: violono , fluto , violonĉelo , trombono , tamburo , k. c.. Oni penas savi parton de la meblaro .","t11-c2-07-1":"7. — La aktoroj  kaj la aktorinoj , kantistoj kaj kantistinoj devis forkuri kun sia teatra kostumo . La tenoro klarigas al ĵurnalisto  kiel tio okazis. La raportisto tuj alkuris de la unua momento kun la aŭtoritatuloj: prefekto , urbestro , komisaro de polico  kaj juĝa oficisto , kiuj enketos por juĝi pri la respondecoj. ","t12-apar-1":"TABELO No 12 La stacidomo. — La fervojoj. — La ŝipoj. Noto. — La horaroj uzataj en ĉiuj nacioj estas diversaj, ni do uzas kiel ekzemplon la horojn de la franca tabelo.","t12-01-1":"1. — Mi ĵus vojaĝis tra Germanio. Antaŭ la foriro, mi aĉetis horlibron  por scii la foriran horon de la trajnoj. Post konstati ke la plej oportuna trajno estas forironta el Parizo, je naŭ horoj vespere, kaj alvenonta en Strasburgon je unu horo dek tri minutoj, mi preparis mian vojaĝon, kaj en la sekva tago, mi igis konduki min al la stacidomo.","t12-02-1":"2. — Kiam mi eniris la grandan forirhalon, malantaŭ maljuna pastro  kampara, kiu mane kunportis sian vojaĝsakon , multaj vojaĝontoj  estis jam alvenintaj.","t12-02-2":"Ĉar mi volis sendi depeŝon (telegramon) , mi igis montri al mi de kontrolisto  la telegrafoficejon .","t12-03-1":"3. — Antaŭ pasi en la atendosalonon  mi iris provizi min per bileto  kun reveno.","t12-04-1":"4. — Mi ne longe atendis ĉe la giĉeto , ĉar malmultaj personoj estis tie. Soldato , kiu estis foriranta forpermese, komplezis cedi al mi sian vicon, tiel ke mi havis sufiĉan tempon por peti kelkajn informojn de la stacidomestro , kiu estis konversacianta kun la komisaro  de la gvatado kaj kun la ĝendarmo  deĵoranta.","t12-tit-1":"Bagaĝenskribado.","t12-05-1":"5. — Aĉetinte ĵurnalon ĉe la biblioteko , mi igis pesi miajn bagaĝojn  kiujn portisto  ĵus alkondukis per ĉaro pakaĵa ; la oficisto  komisiita pri la pesaparato  sciigis al mi, ke mia kofro pezas tridek kvin kilogramojn; tio faris superpezon de kvin kilogramoj; pro kiu mi ŝuldas suplementan pagon, ĉe la giĉeto de la bagaĝoj .","t12-06-1":"6. — Ĉar mi estis tro frua, mi havis liberan tempon por ekzameni la cirkuladon de la vojaĝantoj en la stacidomo. Unuj deponis aŭ reprenis siajn negravajn bagaĝojn ĉe la (bagaĝ)deponejo ; aliaj konsultis la horarojn . La alvenantaj vojaĝantoj rapidis al la elirejo  kun sia valizo  en la mano. Kelkaj atendis en la (bagaĝ)distribuejo  kaj prezentis sian bileton  por repreni siajn kofrojn, kestojn  aŭ korbojn .","t12-07-1":"7. — La oficistoj de la akcizo  zorge esploris la pakojn por konstati ĉu oni havas ion deklarindan.","t12-08-1":"8. — Iuj vojaĝantoj iris al la bufedo , kie kelnero  fervoris pri servi ilin. Ili devas rapidi, ĉar la trajno , kiu estas ekspreso, ne longe restos en la stacidomo.","t12-09-1":"9. — Poste mi iris al la fortrotuaro kaj serĉis rektan vagonon  por ne esti devigata ŝanĝi la vagonon dum la vojaĝo. Mi supreniris en koridorveturilon kiu enhavas fakon  por fumantoj kaj fakon rezervitan por « sinjorinoj solaj ».","t12-tit-2":"Ekiro dum la nokto.","t12-10-1":"10. — Post supreniri la piedapogilon , fermi la pordon , volvi la kurtenon  kaj loki miajn malgrandajn bagaĝojn sur la reton , mi sidis sur la benketo . Vidante la lampiston  ekbruligi la lampojn, mi pensis, ke mi devos pasigi nokton en la vagono kaj mi vokis la oficiston komisiitan pri la lupago de la kapkusenoj  por peti unu el ili.","t12-11-1":"11. — La trajnkonduktoro venis kontroli la biletojn. Mi demandis lin kial ni ne jam foriris, ĉar estas la ĝusta horo. Li respondis al mi ke la trajnestro  okupiĝas pri metigi biciklojn en la furgonon . Krome, oni ne jam ŝanĝis ĉiujn piedvarmigilojn .","t12-12-1":"12. — Sed ni estis baldaŭ forironta, ĉar la hejtisto , sur sia tendro  prenis karbon por eksciti la fajron de la lokomotivo , kaj la maŝinisto  atendis nur la signalon de la stacidoma subestro , kiu estis sur la trotuaro .","t12-13-1":"13. — La kaldrono  de la lokomotivo obtuze grumblis; la kameno  vomis torentojn da fumo miksita kun vaporo . Stridanta fajfo  sonegis kaj la pistonoj  ekmoviĝis, impulsante la radojn  de la peza maŝino.","t12-tit-3":"Foriro!","t12-14-1":"14. — La rapideco de la trajno, kuranta sur la reloj  estis akcelata; la trotuaroj  malaperis; ni preterpasis la necesejojn , kaj ankaŭ vagonaron garitan sur la alia vojo : dormvagonoj , restoraciovagono , poŝtvagono .","t12-15-1":"15. — Poste, la stacidomo de la varoj  pasis antaŭ niaj okuloj. Sub la hangaroj, oficistoj ŝarĝis la varojn  ekspeditajn per malrapida trajno. Eskvadranoj  apud la akvorezervujo  manovris bestovagonojn  kaj platformajn vagonojn  por formi varotrajnon .","t12-16-1":"16. — Ni transiris la lastan disbranĉiĝon , apud kiu staris la relŝanĝisto; ni preteriris la signaldiskon  kaj la stacidomo malproksime malaperis.","t12-17-1":"17. — Baldaŭ ni trairis feran ponton  kiu transpasas la fluon . Post trairi tiun ponton, ni laŭiris la riveron, sur kiu remorkiloj  potencaj tiris pezajn kargoboatojn . Ni krome vidis vojaĝŝipon , kiam ĝi estis albordiĝanta al pontono .","t12-18-1":"18. — Post rapidege preterpasi plurajn stacidomojn, ni trairis kelkajn tunelojn  kaj lasis malantaŭ ni dometojn sennombrajn  de barilgardistoj. Lulate de la skuado de la trajno, mi profunde ekdormis.","t12-tit-4":"Deutsch-Avricourt-Stacidomo.","t12-19-1":"19. — Mi estis subite vekigata de la voĉo de oficisto krianta: « Deutsch-Avricourt! . Ĉiuj malsupreniru! » Okazis la inspekto de la dogano kaj ĉiuj tedaj formalaĵoj de la landlimo. Mi devis konformigi mian poŝhorloĝon al la horloĝego  de la stacidomo, kiu estis tro frua je kvindek kvin minutoj; apenaŭ vekigita, mi malfacile distingis la grandan montrilon  de la malgranda ; la ciferplato  mem estis tute konfuza pro la matena nebuleto.","t12-20-1":"20. — Dum la doganistoj faris sian inspekton, mi oscedante deĉifris la afiŝojn  kiuj dekoras la stacidomajn murojn. Mi tagmanĝis por pasigi la tempon, konsultis la mapon de la germana reto  por vidi kiom da distanco ankoraŭ apartigas min de Strasburgo, kaj mi reeniris mian vagonon, refortigita de la espero baldaŭ atingi la celon de mia vojaĝo. ","t13-apar-1":"TABELO No 13 La hotelo. — La restoracio. — La kafejo.","t13-01-1":"1. — Alveninte hieraŭ vespere en Rojanon, mi ekloĝis ĉe « Hotelo de Oceano » kiu estis rekomendita al mi de amiko.","t13-01-2":"Oni provizis al mi belan ĉambron , sur la dua etaĝo  kie mi tre bone dormis .","t13-02-1":"2. — Ĉi-matene, elirante el mia ĉambro, en kiun la servistino  estis alportinta la matenmanĝeton, mi eniris la fumejon  kiu ankaŭ estas uzata kiel legejo  por legi la ĵurnalojn , fumante cigaredon . Post legi, mi malsupreniris per la lifto  kaj iris promeni tra la urbo.","t13-03-1":"3. — Ĉar mi estis forgesinta demandi la oficiston  de la hotelo pri kiu horo oni donas la manĝojn sur la komuna tablo , mi frue revenis kaj profitis tion por iri bani min en la banejo  de la hotelo. Poste mi iris denove al la kasejo  por telefoni al unu el miaj amikoj. Sed la telefonilo  estis okupata; vidante mian embarason la kasistino , kiu estis registranta fakturon  sur la vojaĝantregistro  petis la pordiston  sendi la grumon  fari mian komision bicikle .","t13-04-1":"4. — Mi dankis ŝin kaj eliris por doni gratifiketon al la portisto  (la penlaboristo) kiu alportis el la stacidomo sur sia manveturilo  mian ĉapelskatolon , mian valizon  kaj mian vojaĝsakon . La leteristo  ĵus alveninta, donis al mi leteron .","t13-05-1":"5. — Mi restis ankoraŭ kelkatempe sur la sojlo de la pordo, apud la leterskatolo , rigardonte la cirkuladon sur la strato. La konduktoro  de la omnibuso  estis ŝarĝanta sur sian veturilon la kofron  de vojaĝanto  kiun la hotelmastro  estis adiaŭanta. Juna telegrafisto  senhaste alportis telegramon  por kliento de la hotelo; turisto  kun sia fotografaparato  ŝultre, konsultis sian gvidlibron .","t13-tit-1":"Tagmanĝa tempo.","t13-06-1":"6. — Antaŭ la krado, senzorga komisiisto  dormetis inter sia portohoko  kaj sia ciraĵkesto , dum juna (tolaĵ)lavistino  kiu portis korbon  da tolaĵaro, ridis pro la solena mieno de la tabloficisto  kiu staris apud la pordo.","t13-07-1":"7. — Vidante la kuiriston , kiu eliris el sia kuirejo  situanta ĉe la subteretaĝo  por sendi lavknabon  fari komision, mi memoris ke la horo de la tagmanĝo estas baldaŭa kaj mi eniris la restoraciejon, trairante la korton en kiu motoristo  garis sian aŭtomobilon , dum maŝinisto  riparis, laŭ la indikoj de la biciklisto , petroltriciklon  kiu ĵus estis akcidentita.","t13-08-1":"8. — Mi demandis junan grumon  kiu portis bierglasojn , ĉu la komuna tablo estas sub la verando, kaj pro lia jesa respondo, mi okupis lokon ĉe unu el la tabloj kaj igis doni al mi bonegan manĝon.","t13-tit-2":"Bonega tagmanĝo.","t13-09-1":"9. — La kelnero alportis al mi la menuon de la tagmanĝo kaj la vinliston. Mi elektis kaj mendis kiel akcesoraĵon salikokojn kun butero, kaj, kiel enirmanĝon, tripojn laŭ la modo de Caen. Mi ne manĝis fiŝon, sed petis porcion da ŝafida kruro, kaj, kiel legomplado, spinacojn kun kremo. Poste, ĉar neniu el la intermanĝoj plaĉis al mi, mi igis alporti diversajn desertojn, fromaĝon, fruktojn kaj biskvitojn. Mi krome aldonis bonegan Saint-Émilion-vinon, kaj tre kontenta pri mia manĝo mi forlasis la tablon post donaci al la kelnero  belan gratifiketon .","t13-10-1":"10. — Vidante min preta por foriri, la administranto  proponis al mi iri al la balkono por admiri la belegan panoramon de Oceano . Malproksime oni ekvidis fiŝ-barketojn , velŝipojn  kaj enorman paketŝipon  kies nigra siluedo elstaras sur la blankaj nuboj  de la horizonto . Malpeza venteto igis flirti la standardon  enigitan super la ŝildo  de la halo .","t13-tit-3":"Amuzoj.","t13-11-1":"11. — La spektaĵo estis tiel interesa, ke mi decidis supreniri morgaŭ sur la terason de la kafejo kunportante binoklon  aŭ lorneton .","t13-12-1":"12. — Forlasante la balkonon, mi iris al la kafejo de la hotelo por gluti trinkaĵon , ludante bilardpartion . Senhalte mi trairis la kafsalonon en kiu multaj konsumantoj ludis per ŝako , per damoj , per dominoŝtonoj , per triktrako  aŭ per kartoj , kaj mi rekte supreniris la bilardejon .","t13-13-1":"13. — Kiam la partio estis finita, mi malsupreniris al la teretaĝo kaj petis de la kelnero koverton , paperon , poŝtmarkon , plumon  kaj inkon  por skribi leteron.","t13-13-2":"Poste mi vokis veturigiston  kies veturilo  estis haltinta antaŭ la kafejo. Mi demandis lin pri la prezo laŭ la horoj aŭ unu kuro, kaj, kiam ni konkordis pri la prezo, li malfermis al mi la veturilpordon  kaj instalis min. Li resupreniris sur la sidilon , rapide ekirigis la ĉevalojn per vipeto  kaj ni foriris por promeno ĉarma. ","t14-apar-1":"TABELO No 14","t14-tit-1":"La strato. — La komercistoj.","t14-01-1":"1. — Mia amiko Johano, kiu loĝas la kamparon, venis pasigi tri tagojn en mia familio. Ĝis tiam li ne estis havinta la okazon vidi grandan urbon; pro tio ni uzas ĉiujn niajn tagojn promenante, kaj mi klarigas al li tion kion li ne konas.","t14-02-1":"2. — Unue ni iris viziti la observatorion , kiu tre interesis lin. Revenante tra la strato  kie estas la turka banejo , ni renkontis funebron . Antaŭ la funebra konvojo marŝis la klerikaro, antaŭiranta la mortintveturilon, en kiu estis metita la ĉerko. Multaj amikoj akompanis la funebrantan familion.","t14-02-2":"Post la paso de la sekvantaro, ni transiris la straton antaŭ la granda bierejo  en kiu multaj konsumantoj trinkis bieron sur la teraso, ŝirmate de la vitrita markezo .","t14-03-1":"3. — Johano estis mirigita de la ŝildo metita inter la magazeno de la likvoristo  kaj tiu de la muzikvendisto . Li demandis min pri ĝia signifo; mi respondis ke ĝi montras la konsulejon  anglan, kaj rimarkigis al li la konsulon  kiu estas sur la balkono.","t14-tit-2":"Esploro al butikoj.","t14-04-1":"4. — Kompreneble ni haltis antaŭ la elmetejo de la muzikiloj, harmoniumoj, orgenoj kaj pianoj; ni rigardis la ilustritajn kovrilojn de la partituroj kaj de la muzikaĵoj por piano, kaj admiris la liron el orita ligno, kiu uzatas kiel ŝildo.","t14-05-1":"5. — La polvaj nuboj faritaj de la balaistoj  kaj la balaveturilo  devigis nin rapide pasi antaŭ la belaj meblaroj de la meblovendisto  kaj antaŭ la elmetejo de fornoj kaj lampoj de la lad(if)isto .","t14-06-1":"6. — Cetere, ĉi-loke, ni estis devigitaj forlasi la trotuaron, ĉar ĝi estis barita per pakoj, kiujn oni prenis el transportveturilo  por loki ilin en magazenon  kiun oni ĵus estis luinta.","t14-06-2":"Tio malhelpis nin vidi la belajn veturilojn de la veturilfaristo , sed ne malhelpis nin halti por rigardi la pakiganton  farantan keston por sia najbaro, la vendisto de bicikloj kaj aŭtomobiloj . Poste, ĉar jam estis iom malfrue, ni revenis al la hejmo.","t14-tit-3":"Promeno tra la urbo.","t14-07-1":"7. — En la sekva tago, mia patrino proponis al Johano ke oni fotografu lin, poste ŝi komisiis min por akompani lin al la fotografisto . Post la tagmanĝo, ni iris en la laborejon de la artisto, ĉe kiu ni estis devigitaj sufiĉe longe atendi. Por okupi nin, ni rigardis la portretojn  pendantajn ĉe la muro.","t14-07-2":"Kiam estis nia vico, la laboro ne daŭris longe, kaj tuj kiam mia amiko finis pozi antaŭ la fotografilo , ni malsupreniris.","t14-08-1":"8. — Sur la unua etaĝo, ni vidis tra la pordo de la frizisto , kiu estas malfermita, lian metilernanton kiu tondis la hararon de kliento.","t14-08-2":"Alveninte en la straton, ni pasis antaŭ la tabakvendejo . Johano estis tiel amuzata de la ruĝa lanterno  kaj la dika pipo kiu estas uzata kiel ŝildo , ke li kolizias kun du maljunaj sinjoroj kiuj konversaciis flarante tabakon .","t14-tit-4":"La kukejo.","t14-09-1":"9. — La ĉiulandaj bankbiletoj kaj moneroj elmetitaj en la vitrino de la monŝanĝisto  kelkamomente altiris nian atenton, sed ĉar estis la horo manĝeti, ni eniris ĉe la kukiston  sen halti pli longe.","t14-10-1":"10. — Vidante ĉiujn frandaĵojn kiujn enhavis la magazeno, kukojn, mielkukojn, biskvitojn kaj ĉiaspecajn bombonojn, ni ne facile povis elekti. Fine Johano elektis la kremkukojn, kaj mi prenis nur malgrandan ĉeriztarton, ĉar la sukeraĵoj dolorigas miajn dentojn, kaj mi tute ne deziras iri tro ofte viziti la dentiston .","t14-tit-5":"Maŝinskribado.","t14-11-1":"11. — Por montri al mia amiko skribmaŝinon pri kiu li estis aŭdinta paroli, sed kiun li ne konis, ni eniris la skribĉambron  de mia kuzo . Ni trovis lin diktantan siajn leterojn al sia sekretario  kiu estas stenografisto. Apenaŭ kiam letero estis finita, maŝinskribisto  rekopiis ĝin per sia maŝino. Dezirante ne interrompi la okupojn de mia parenco, ni restis ĉe li nur dum kelkaj momentoj.","t14-12-1":"12. — Sub la oficejo de mia kuzo, loĝas granda horloĝist-juvelisto  kiu estas krome orlaboristo. Lia belega magazeno enhavas multajn horloĝojn, pendolhorloĝojn, poŝhorloĝojn, ĉenetojn kaj multekostajn juvelojn, ekzemple perlokolĉenojn, orajn braceletojn, orelringojn kaj fingroringojn ornamitajn per gemoj kaj diamantoj. Unu el la vitrinoj estas aparte rezervita por la oraĵoj kaj enhavas gravan kolektaĵon da arĝentaj manĝilaroj.","t14-13-1":"13. — Turnante ĉe la angulo de la strato, mi rimarkis ke oni estis ŝanĝinta la plakon  metitan apud la numero de la domo. Mi estis laŭte dironta mian rimarkon, kiam la ĝojaj sonoj de la militista muziko estis aŭdataj. Ni ekkuris renkonte al la regimento, sen pripensi ke ĝi estis pasonta antaŭ la magazenoj de la ĉapelisto  kaj de la gantisto , kaj ke ni estus tiel same bone lokitaj por vidi ĝian defilon restante antaŭ la vitrino de la optikisto , tute provizita per nazbinokloj, orelbinokloj kaj lornetoj.","t14-tit-6":"Marŝdefilo.","t14-14-1":"14. — Antaŭ la regimento  marŝis la tamburestro  sekvata de la tamburistoj , la klarionistoj  kaj la tuta muzikistaro. La generalo  kiu estis sur la placo kun sia adjutanto, estis haltinta apud la akvoŝprucilo  de la fontano , por ĉeesti la defilon.","t14-14-2":"La stabaj oficiroj , la kolonelo kaj la leŭtenantkolonelo salutis lin per spado. La majoroj estis antaŭ siaj batalionoj  kaj ĉiu kapitano komandis sian kompanion, dum la leŭtenantoj, subleŭtenantoj kaj suboficiroj okupis sian kutiman lokon apud siaj viroj.","t14-15-1":"15. — Multaj pasantoj estis grupiĝintaj sur la vojkruco ; la komercistoj, la ombrelisto , la tinkturisto , la armilfaristo  eliris por vidi la soldatojn. Ĉiuj veturiloj, fiakroj , mastroveturiloj  kaj ankaŭ la akvumfudro , gariĝis laŭlonge de la trotuaro.","t14-tit-7":"Scenoj ĉe la strato.","t14-15-2":"Komercvojaĝisto  portanta per la mano siajn specimenskatolojn, rapide transiris la straton, kaj la personoj sidantaj sur la imperialo  de la omnibuso  returnis sin por ĝui la vidindaĵon. Kompatinda kantisto vaganta  kun sia turnorgeno  devis interrompi sian kanzonon, ĉar la bruado de la tamburoj kovris lian voĉon.","t14-16-1":"16. — Kiam la regimento alvenis antaŭ la ŝtofkomercejon  la kudristinoj  kaj la tajloroj  forlasis siajn kudrmaŝinojn kaj sian laboron por rigardi tra la fenestro. La komercisto , kiu ĵus estis metinta novajn kostumojn  ĉe sia elmetejo, devis metigi interne la drapaĵojn  kaj la tolaĵojn instalitajn sur la trotuaro, apud la kloakaperturo , time ke la homamaso renversos ilin, eĉ maljuna kolportisto , de kiu pordistino marĉandis ŝtrumpojn, estis devigita eniri koridoron por fini sian vendon.","t14-16-2":"Ni akompanis la regimenton ĝis la kazerno, kaj, tre kontentaj pri nia tago, ni revenis je la horo de la vespermanĝo.","t14-tit-8":"Diversaj komercoj kaj profesioj.","t14-17-1":"17. — En la sekvanta tago, mia patro proponis al ni viziti la presejon de la ĉi-tiea ĵurnalo. Ni entuziasme akceptis.","t14-17-2":"La presisto estas ankaŭ libristo  (= librovendisto), eldonisto, papervendisto kaj bindisto. Li instalis sur la unua etaĝo la redaktejon  de la ĵurnalo, kaj ankaŭ la gravurejon, en kiu laboras la litografistoj  kaj la kuprogravuristoj , fine la kompostlaborejon, en kiu estas la preslaboristoj . La presejo  proprasence dirita, la prespresiloj kaj la diversaj maŝinoj estas sur la teretaĝo.","t14-tit-9":"Johano faras tre multajn demandojn.","t14-18-1":"18. — Elirante el la presejo, Johano tre mirigita haltis antaŭ malgranda vitrita skatolo metita sur kolonon, kontraŭ la galanteriejo  kaj demandis por kio ĝi uzatas. Mia patro klarigis al li, ke ĝi estas incendiavertilo . Cetere ĉio, en la urbo, estis por mia amiko, mirindaĵo, de la simpla ŝtonfontano  kaj la malpeza portotriciklo  kondukata de grumo  kun livreo, ĝis la poŝtveturilo .","t14-19-1":"19. — Dum mia patro kelkamomente forlasis nin por paroli kun la impostokolektisto , kiu estis haltinta por konversacii kun advokato  kaj notario , ni amuzis nin sekvante per la okuloj la cirkuladon sur la strato. La plej diversaj personoj pasis antaŭ ni: kukista metilernanto , portanta en korbo pasteĉon belegan, venis malantaŭ vestovendisto ; lanternekbruligisto  estis konversacianta kun gasisto , monaĥino  tenanta mane orfinon estis reiranta en sian monaĥejon.","t14-tit-10":"Dum nia reveno hejmen.","t14-20-1":"20. — En la momento kiam mia patro rekuniĝis kun ni, Johano ridegis, vidante la malpuran vizaĝon kaj la strangan vestaĉon de du kamenskrapistoj  tute fulgokovritaj.","t14-21-1":"21. — Mi volis aĉeti de la bukedistino  planton por mia patrino, sed mia patro rimarkigis al mi, ke ĝi estus tre peza por kunporti kaj ke estus preferinde akiri oranĝojn. Ni alproksimiĝis al la vendistino  kaj kiam la edukistino , kiu estis elektanta por sia edukato, finis sian aĉeton, ni igis servi nin.","t14-22-1":"22. — Revenante al la hejmo, ni renkontis plurajn konatojn: malnova amikino de mia familio, kiu apogis la brakon sur sia kunula sinjorino , la inĝeniero  pri la pontoj kaj vojoj, kaj unu el miaj kuzinoj kun sia infana gardistino .","t14-22-2":"Poste ni renkontis la ĉapelistinon  de mia patrino kaj du monaĥojn  fremdajn al la urbo, kiuj aliris nin por demandi mian patron pri la vojo al la stacidomo. ","t15-apar-1":"TABELO No 15","t15-tit-1":"La bazaro. — La manĝeblaĵoj.","t15-01-1":"1. — La plej multaj komercistoj kiuj liveras al ni la varojn necesajn por nia nutrado sin kunigas sub la halo  de la kovrita bazaro aŭ en la najbaraj stratoj.","t15-02-1":"2. — La porkoviandisto , kiu vendas ŝinkon , sangokolbason , kolbaseton , tripkolbaseton  kaj lardon , staras apud la buter- kaj fromaĝvendistino , kies elmetejo estas provizita per holandaj fromaĝoj  kun ruĝa krusto, per kamember-fromaĝoj , per gruyère-diskoj  kaj per freŝaj buterblokoj .","t15-03-1":"3. — Antaŭ ŝi, legomvendistino  proponas al siaj klientinoj belajn tomatojn , florbrasikojn , salaton , kapbrasikojn , kukurbetojn , melonojn  kaj eĉ fungojn . Sed bierkelnero, kiu haltigis sian liverveturilon  ŝarĝitan per bierbareloj , ĝuste antaŭ ŝia elmetejo, malhelpas ŝiajn klientojn alproksimiĝi. Ĝardenistino kunportas al ŝi korbegon da artiŝokoj .","t15-tit-2":"Vendado kaj aĉetado.","t15-04-1":"4. — En la bazaro, la vivo estas granda, ĉar alvenis la horo de la aŭkcia vendo . La domomastrinoj , kiuj venas tien por siaj aĉetoj, haltas pasante antaŭ la butiko de la tripvendistino , por aĉeti stomaktripojn aŭ bovidkapon.","t15-05-1":"5. — Grasa kuiristo  marĉandas tre belan tinuson ĉe la fiŝvendistino  kiu laŭ sia arbitro pli altigas siajn (vend)prezojn. Ŝi ricevis grandan kvanton da angiloj, soleoj, trutoj kaj karpoj. Ŝia moruo kaj mituloj estas tre freŝaj.","t15-tit-3":"Malkaraj kaj karaj varoj.","t15-06-1":"6. — La kortbirdvendistino , instalita apud ŝi, estas tre konscienca. Kiam ŝi vendas meleagron, anseron, anason aŭ simplan kokidon, ŝi postulas nur la justan prezon.","t15-07-1":"7. — Ĉe la angulo de la placo, sur la unua etaĝo, de mallonga tempo, estas instalita tolvendistino  ĉe kiu la aĉetantinoj estas ĉiam certaj trovi tre belan sortimenton da tablotukoj, buŝtukoj, antaŭtukoj kaj viŝiloj. Sur la sama etaĝo, tranĉilisto  instalis sian laborejon. Li akrigas la tranĉilojn de la vendistinoj en la halo kaj fabrikas por la ĝardenistoj serpojn el la plej malmola ŝtalo.","t15-tit-4":"La spicejo.","t15-08-1":"8. — Sub lia laborejo, de mallonga tempo, estas malfermita granda magazeno da nutraĵoj. Jam ĝi ne plu estas la simpla kaj negrava spicvendejo  iama, kiu nur vendis la komunuzajn varojn, teon , ĉokoladon , blokan sukeron  kaj sapon . Tie oni vendas iun ajn varon, krakantajn kukojn, konservaĵojn , likvorojn , rumon, konjakon, kirŝon, anizlikvoron kaj kuracaon. Tie oni trovas ĉasaĵon: leporon , turdojn , perdrikojn , koturnojn , sovaĝan anason  aŭ fazanon , tiel facile kiel ekzotikajn fruktojn tiajn kiaj bananoj  kaj ananasoj.","t15-09-1":"9. — Spicista metilernanto  tre komplezema, estas preta por doni tion kion oni deziras: konfitaĵon  riban aŭ cidonian, grason , kukumetojn  aŭ salitajn sardinojn .","t15-09-2":"Tio estas tre oportuna por la klientinoj , kiuj trovas, apud la plej komunuzaj varoj, la fruktunuaĵojn plej maloftajn kaj la fruktojn plej bongustajn: sukoplenajn pirojn , prunojn , vinberojn , persikojn , migdalojn  kaj juglandojn .","t15-tit-5":"La klientaro.","t15-10-1":"10. — La rizo  kaj la lentoj  estas apud la kesto de la fumaĵitaj haringoj ; la terpomo  kaj la fazeolo  estas najbaraj al la pomoj , figoj , sekaj prunoj  kaj aveloj . Oni trovas en tiu magazeno freŝajn ovojn  kaj olivojn ; pro tio korboj  kaj provizretoj  estas rapidege plenigitaj.","t15-11-1":"11. — La kafo  de tiu bonega firmo akiris, inter la servistinoj  kaj la kuiristinoj, justan reputacion, ĉar la maljuna spicisto  mem plej zorge rostas ĝin.","t15-tit-6":"La spektaĵoj.","t15-12-1":"12. — Ne ĉiuj iras al la bazaro por provizi sin. En la pentrinda cirkulado sur la strateto kiu kondukas al la halo, oni vidas la plej diversajn personojn. Apud afabla buĉservisto , kiu puŝas antaŭ si puŝĉareton , jen du forpermesitaj soldatoj tute fieraj vidigi sian brilantan uniformon: la husaro  kun blua dolmano kaj plumhava ĉako, kaj la zuava kaporalo, kun pantalono pufa kaj kapkovrita per fezo.","t15-13-1":"13. — La panisto , kiu staras ĉe la sojlo de la panejo  ĵus knedis la paston de sia pano  kaj reprenis el la forno la kornopanojn , la bulkojn  kaj la diskopanojn  kiuj estas en la vitrino.","t15-14-1":"14. — Super la panejo loĝas lerta tolaĵistino  kiu dungas plurajn brodistinojn . Apud ŝi loĝas lav-gladistino , kiu amelas la tolaĵaron  post lavi kaj sekigi ĝin, kaj kiu gladas ĝin per gladilo .","t15-tit-7":"Viando, fiŝoj kaj legomoj.","t15-15-1":"15. — En la viandejo , situanta sur la teretaĝo, oni vendas ĉiaspecajn viandojn, ŝafviandon , bovviandon  aŭ bovidviandon  kiel ŝafkrurojn, bifstekojn, rostaĵojn kaj kotletojn. La buĉservisto  dissekcas tiujn ĉiujn viandojn kaj aparte metas la medolostojn . Ĉe la pordo de la viandejo estas ostrovendistino  kiu vendas ostrojn . Ŝi malfermas ilin se oni deziras tion.","t15-16-1":"16. — Tiuj ĉiuj komercistoj pagas patenton aŭ lokimposton; pro tio la policisto  senkompate persekutas la kompatindajn legomkolportistinojn  kiuj konkurencas ilin disportante per siaj veturiletoj karotojn, rafanetojn, napojn, poreojn aŭ asparagajn fasketojn, freŝajn pizojn, spinacojn, okzalon, kreson kaj petroselon.","t15-tit-8":"Atentu la policiston!","t15-17-1":"17. — La knabo kiu vendas ajlon  kaj cepojn, tre bone scias, ke ankaŭ li, ne rajtas vendi siajn varojn apud la bazaro. Li forkuras, kurante kun risko renversi la korbon da kraboj, kankroj kaj salikokoj de la vendistino  de langustoj kaj omaroj.","t15-18-1":"18. — Ĉiuj agitas sin kaj bruegas; sed tio ne malhelpas aŭdi klare la voĉon de la kolportanta vitristo , nek la krion de la karbisto  kiu ĵus lasis dum kelkaj momentoj sian ĉareton por liveri karban sakegon . ","t16-apar-1":"TABELO No 16 La granda magazeno. — La bazaro. — La ludiloj.","t16-01-1":"1. — La nova jaro alproksimiĝas. La grandaj magazenoj preparis siajn elmetejojn de ludiloj  kaj novjaraj donacoj.","t16-01-2":"Mi petis de mia avo, ke li konduku min en la bazaron por vidi tiun belan ekspoziciejon, kaj li konsentis tion.","t16-02-1":"2. — Unue ni haltis antaŭ belaj armoŝildoj, kiuj enhavas fusilon, kepon, sabron, spadzonon kaj paron da epoletoj, aŭ kaskon, kirason  kaj pistolon . Tio ĉio interesis min multe pli ol la lumprojekciiloj .","t16-tit-1":"Belaj vidaĵoj.","t16-03-1":"3. — En la sama fako estis gardostaranto  en sia gardobudo; li ŝajnis gardostari antaŭ tuta menaĝerio kartona. Kiom multaj bestoj estis tie: Papago  sur sia sidstango, rinocero  kun korno sur la nazo, boaco , struto , simio  krakanta juglandon, vulpo  forportanta kokinon, krokodilo  gapanta per enormaj makzeloj, kamelo , eleganta leporhundo , pantero , poste du bestoj kiujn mi ne konis kaj kiuj estas, laŭ diro, mustelo  kaj hieno . Ankaŭ tie estis leopardo  kaj lupo ; tute proksime estis ĉarmaj ratetoj  kaj etegaj musetoj  kaŭĉukaj. Laste hipopotamo  kaj dromedaro  ĝiba finis la kolektaĵon. Mi estus restinta tie dum pli multaj horoj se ne estus estinta apude belega kampejo plena de plumbaj soldatoj  kiu altiris mian atenton.","t16-tit-2":"Soldatoj kaj milito.","t16-04-1":"4. — Mia avo, kiu estas invalido  kaj kiu devis forlasi la armeon pro vundo kiu igis lin akiri la militistan medalon, tre ŝatas rakonti al mi la kampanjojn en kiuj li partoprenis. Li estis feliĉa klarigante la diversajn movadojn de la malgranda armeo miniatura. Grupo de veraj soldatoj vizitanta la bazaron: genia soldato , alpa ĉasisto  kapkovrita per bereto, majorserĝento  de infanterio kaj artileria serĝento  kun ora galono sur maniko, haltis apud ni por aŭskulti la klarigojn.","t16-05-1":"5. — Mia avo, tute fiera, ĉar li havis tiel brilan aŭdantaron, improvizis kompletan batalplanon.","t16-05-2":"La fortikigita urbo, kun siaj remparoj kaj fosaĵoj, estis sieĝata de la armeo malamika, kiu, post longtempa bombardado, estis preta por ataki. Sed la sieĝatoj devigitaj pro la malsato, estis provintaj elataki al la kampejo de la sieĝantoj. Post repuŝi la atakon per obstina batalo ĉirkaŭ la tendaro, la venkintaj sieĝantoj lanĉis siajn eskadronojn por persekuti la venkitajn atakintojn. Ĉi tiuj retiriĝis kovrante la batalkampon per mortintoj kaj vunditoj. Brankardistoj forportis tiujn lastajn en la ambulancon por flegigi ilin de la kirurgo.","t16-05-3":"Malgraŭ la heroa rezisto de kelkaj batalionoj kiuj estis formintaj kvadraton, la venkiĝo estis kompleta, la cetero de la armeo forkuris, lasante multajn kaptitojn. La malamiko iris finfari sian venkon okupante la urbon. Eble tio estos la fino de la kampanjo kaj, post armistico, estos eble subskribi packontrakton.","t16-tit-3":"Donacaĵoj por novjaro.","t16-06-1":"6. — La junaj soldatoj, kiuj ridis aŭskultante la pentrindan rakonton de la veterano petis de li kelkajn aliajn klarigojn. Pri mi, mi ĉirkaŭiris la vendejon por rigardi belan arbaleston  kaj arkon  kun ĝia sago . Tie mi trovis alian kolektaĵon da bestoj: du birdoj kantantaj : aŭtomata najtingalo kaj silvio kantanta per tuta gorĝo, kaj serio da strangaj bestoj: vesperto , boao , testudo , foko , baleno  kaj ŝarko  el orita ledo.","t16-07-1":"7. — Mi ne longe haltis por kontempli ilin, ĉar mi ekvidis la revatan: belegan marionetteatron  kun belegaj dekoraĵoj kaj raviga kurteno ruĝa. Sur la sceno, du aktoroj ŝajnis ludi rolon en tre interesa teatraĵo, ĉar la malgrandaj spektantoj kartonaj instalitaj en la loĝioj aŭ sidantaj sur la brakseĝoj kaj en la partero malantaŭ la orkestrestro, aplaŭdis vigle.","t16-07-2":"Bedaŭrinde, tiu teatro kostis tre kare.","t16-08-1":"8. — Cetere, elekti la ludilojn estis malfacile, ĉar en la vitrinoj estis amasigitaj ĉiaspecaj ludiloj: Arlekeno , Pulĉinelo , Pierrot , gufoj  svingantaj la flugilojn, fajfantaj merloj , bojantaj pudeloj, fonografilo  kaj ludiloj de pacienco. Unu el tiuj ludiloj tre amuzis min: ĝi prezentis maran batalon  en kiu ŝipo estis atakata de piratoj apud lando plantita per kokosarboj.","t16-09-1":"9. — Mi povis tre facile kontempli tiujn ĉiujn mirindaĵojn, ĉar nur malmultaj personoj ĉeestis en la magazeno, apenaŭ kelkaj flanistoj, dragono  kaj enkasigisto  kiu prezentis traton ĉe la ĉefa kaso .","t16-10-1":"10. — Mi demandis mian avon pri la uzo de la libroj metitaj sur bretojn malantaŭ la kasistino; li respondis al mi ke ili estas kontolibroj.","t16-tit-4":"Gapado ĉirkaŭ butiko.","t16-11-1":"11. — Forlasante la fakon de la ludiloj, ni iris al la selfarejo doni rigardon al la seloj , piedingoj , bridoj , mordaĵoj  kaj rajdvipoj. Dum la fakestro  donis kelkajn informojn al mia avo, mi iris rigardi la elmetejon de la porcelanoj kaj kristaloj  kie estas belaj salatujoj kaj delikataj tekruĉoj .","t16-12-1":"12. — Por iri sur la unuan etaĝon, ni pasis malantaŭ la vitrino de la korsetoj , apud la ŝtrumpvendejo, kie estis elmetitaj tre belaj pantalonoj . Proksime, komizino  igis elekti de aĉetantino  belajn silkajn teksaĵojn .","t16-12-2":"Supreniranta per la ŝtuparo, mi rimarkis ke la magazeno estas dekorita per japanaj lanternoj , ombreloj  kaj grandegaj palmarboj .","t16-13-1":"13. — Sur la unua etaĝo, ne estis multo vidinda; nur mebloj , ferkestoj , komodoj , infanveturiloj . Sed la ensembla vido de la magazeno estis tre amuza.","t16-14-1":"14. — Ĉe niaj piedoj, mi vidis la muzikilojn: harpoj , gitaroj , mandolinoj , valvkornetoj , klarionetoj , violonoj kun ilia arĉo  kaj eĉ tamburego . Iom pli malproksime, ĉe la paperfako, studento  marĉandis de la komizo  kajerujon. Apud ili, mi distingis belan alfabetlibron .","t16-14-2":"Meze de la magazeno estis starigita alta Kristnaskarbo  tute provizita per kandeloj, aĵetoj kaj ĉiaspecaj ludiloj: lignaj ĉevaloj , pupoj , k. c..","t16-14-3":"La parfumvendejo  kun siaj dentifricoj kaj diversaj parfumoj disvastigis tre bonan odoron kiu elspiris al ni.","t16-tit-5":"Ni aĉetas ion.","t16-15-1":"15. — Ĉar mia avo komencis juĝi tro longa la tempon, ni malsupreniris per la granda ŝtuparo. Li iom haltis antaŭ astronomia tabelo  prezentanta, li diris al mi, kometojn , lun- kaj suneklipsojn , ventrozon kun la kvar punktoj kardinalaj (Nordo, Sudo, Oriento kaj Okcidento), mapon de la du duonsferoj , la planedojn kaj la sunsistemon . Mi komprenis nenion en tio ĉio, kaj mi estis multe pli interesata de la galonita livreo de knabo liveristo  kiu pasis, kaj de la belaj ventumiloj  kiuj estis apud mi, apud la monujoj  kaj la paperujoj .","t16-16-1":"16. — Mi ankaŭ admiris sur la elmetejo plumojn , kaj zonbukojn , la belajn florojn artefaritajn  gracie aranĝitajn en korboj. La violoj, ĝilfloroj, hiacintoj , geranioj , lilioj  kaj kapucenoj  estis tre bone kopiitaj.","t16-tit-6":"Donacaĵo de mia avo.","t16-17-1":"17. — Mi petis mian avon aĉeti por mi unu el la dentobrosoj  kiuj estis en skatolo apud harpingloj . Li konsentis kaj mi iris mem pagi mian aĉetaĵon ĉe la kaso, apud kiu oni preparis gravan ekspedaĵon  por kliento .","t16-18-1":"18. — Subite malpeza tumulto okazis inter la personoj haltintaj apud la artaj bronzaĵoj . Ŝtelisto  estis ĵus kaptita, en sia delikto, de inspektisto , dum li provis prirabi iun. Oni zorgis venigi policiston por aresti lin, kaj ĝuste kiam ni eliris, la deliktinto estis kondukata en la malliberejon. "},"noto":{"t01-noto-1":"(*) Por la baptonomoj oni konsilas ankaŭ transskribi ilin laŭ la latina formo. Tio estas la sola rimedo eskapi sennombrajn diverĝojn. Cetere kiel elekti inter Giovanni, Jean, Johann, Jan, Hans, John, Ivan, k. c.? Ĉu ni kreos specialan vortaron por la baptonomoj? Ni ĉerpu el la latina ilian nominativon kaj diru: Ioannes, Ioanna; Iulius, Iulia; Iakobus; Andreas; Lukas. (Kompleta Gram.).","t02-noto-1":"(*) La infanaj aŭ knabaj ludoj havas ofte nomojn pure naciajn. Ni agis por nomi ilin en Ido kiel eble plej bone, jen inspiriĝante per la ago mem, per kiu ili estas karakterizataj, jen elektante la nacian nomon en ĉi tiuj aŭ tiuj landoj, kiam ĝi ne estas tro maljusta. Ekz.: la barelludo (germane kaj france) estas la ranludo  (angle) en kiu la ludantoj penas ĵeti siajn rondajn diskojn tra la buŝo de la metala rano kiu gapante staras sur la kesto (barelo) truigita. La ŝultrosalto  diferencas de la dorsosalto nur per tio: por salti super la kapo, la ludantoj apogas la manojn sur la ŝultroj de sia partnero, dum en la « dorsosalto » ili apogas la manojn nur sur lia dorso. — Aŭ ankaŭ kelkaj el la partoprenantoj estas kliniĝintaj dum la aliaj saltos super ilia dorso apogante la manojn sur la ŝultro; la unuaj devas toleri la ŝokon sen subfleksiĝi, la duaj devas salti sen perdi la ekvilibron (vidu la tabelon mem).","t05-noto-1":"(*) Balk-o = G. Balken, A. joist, F. solive, I. travicello, R. balka, H. Port. viga. Teknika radiko ĝis nun ne adoptita, sed proponinda por traduki la sencon de la vorto F. solive, kiu estas nek trabo F. poutre, nek trabeto. Ĝi estas ligna stango kvadratigita kiu subtenas plankon kaj plafonon.","t06-noto-1":"(*) Babo = infaneto, la A. baby, F. bébé, I. bambino.","t06-noto-2":"(*) Lambrequino = F. lambrequin, H. lambrequines, Port. lambrequins, eĉ G. A. lambrequins, do G. A. F. P. H.","t07-noto-1":"(*) Vidu pri la manĝaj detaloj, la tabelojn 6 kaj 13.","t08-noto-1":"(*) Ĉar tiu vorto estas ne preciza: ĉu estas linrikolto, vinberrikolto, pomrikolto? Eble estus bone uzi « mesono » proponitan en Mondo XIV, p. 242. Sed ĝis nun tiu nova radiko ne estas adoptita de la Akademio kaj atendas diskutojn laŭ la kutima regularo idista.","t12-noto-1":"(*) Noto. — Kompreneble la vojaĝopriskribo estas laŭ la antaŭmilita landlimo.","t13-noto-1":"(*) Pri la detaloj de ĉambro, vidu la tabelon No. 6.","t13-noto-2":"(*) Per helpo de la manĝolisto enkondukita en la vortaron, la instruisto rajtos facile diversigi la suban menuon.","t16-noto-1":"(*) Vidu la tabelon No 6."}}